دوره 5، شماره 1 - ( 1393 )                   جلد 5 شماره 1 صفحات 167-190 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mashhoor P, Faghiri G R. A Comparative Study on the Kinds of Tenses in Books 4, 5 and 6 of Masnavi: A Corpus-computational Approach. IQBQ. 2014; 5 (1) :167-190
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-14-2547-fa.html
مشهور پروین دخت، فقیری غلام محمد. بررسی انواع زمان در دفتر چهارم، پنجم و ششم «مثنوی» با رویکرد «سبک‌شناسی رایانشی- پیکره‌ای». جستارهای زبانی. 1393; 5 (1) :167-190

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-14-2547-fa.html


1- دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، خراسان رضوی، ایران
2- دکتری زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، خراسان رضوی، ایران
چکیده:   (2528 مشاهده)
در مقاله حاضر، توزیع بسامدی و درصدی انواع زمان را در سه دفتر چهارم، پنجم و ششم مثنوی با رویکرد «سبک شناسی رایانشی پیکره ای» بررسی کرده ایم که هدف از آن، کشف جنبه هایی از صدای دستوری، سبک روایی و میزان واقع گرایی در دفاتر ذکر شده است. مبانی نظری و کاربردی پژوهش، تلفیقی از «نظریه نقش گرایی هلیدی» و دستور سنتی فارسی است و پیکره زبانی آن شامل15890 فعل است که به روش نمونه گیری نظام مند از جامعه آماری دفاتر فوق، انتخاب و شانزده متغیر زمان در آن تحلیل شده است. یافته های آماری نشان می دهد که انواع زمان حال با 64 درصد، بیشترین و آینده با سه درصد کمترین بسامد را دارند، زمان گذشته نیز 35 درصد زمان ها را به خود اختصاص داده است. نمود گذشته چهار درصد و نمود حال، صفر است؛ امر، نهی و الزام نیز شامل هجده درصد می شود. درصد بالای زمان حال بیانگر این است که مولانا، فلسفه «روان شناسی انسان گرایانه» داشته و به زندگی در «اینجا و اکنون» می اندیشیده است. همچنین وی از داستان ها و رویدادهای گذشته نیز برای تبیین احوال افراد استفاده کرده که زمینه گفت وگو و چندصدایی حال و گذشته را موجب شده است.  
متن کامل [PDF 661 kb]   (1413 دریافت)    

دریافت: ۱۳۹۰/۱۱/۸ | پذیرش: ۱۳۹۱/۴/۱۷ | انتشار: ۱۳۹۳/۱/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code