دوره 8، شماره 7 - ( 1396 )                   جلد 8 شماره 7 صفحات 53-70 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zandi B, Tusi M. A Sociolinguistic Study of Giving Nickname among the Students in Meshgin Shahr. IQBQ. 2018; 8 (7) :53-70
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-14-3649-fa.html
زندی بهمن، طوسی نصرآبادی محمدرضا. بررسی لقب‌گذاری‌ دانش‌آموزان مشگین‌شهراز دیدگاه زبان‌شناسی اجتماعی. جستارهای زبانی. 1396; 8 (7) :53-70

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-14-3649-fa.html


1- استاد زبان شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2- دانشجوی دکتری دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
چکیده:   (1484 مشاهده)
در پژوهش حاضر، القاب دانش‌آموزان دختر و پسر دبیرستان‌های شهرستان مشگین‌شهر با اتخاذ رویکرد زبان‌شناسی اجتماعی بررسی و تحلیل شده است. القابْ آن‌دسته از نام‌های غیررسمی و ثانویه‌اند که افزون‌بر نام اصلی و قانونی فرد به وی داده‌ می‌شود. در این پژوهش، با استفاده از پرسش‌نامه، القاب شصت دختر و شصت پسر دبیرستانی گرد‌آوری شد که، از این تعداد، درحدود347 لقب استخراج گردید. ازاین‌میان (52درصد)، 181 لقب برای پسران و 166 لقب (48درصد) ویژۀ دختران بود. در مرحلۀ بعد، با استفاده از ابزارهای آمار توصیفی، داده‌ها بررسی شدند و القاب ازنظرِ زبان به‌کاررفته در تولیدشان، به چهار دستۀزبان‌های ترکی، فارسی، عربی و سایر تقسیم شدند که، در این مؤلفه، گروه پسران (درصد46.69) از زبان ترکی برای لقب‌دهی به‌طور گسترده استفاده کرده بودند و گروه دختران(52.40درصد) زبان فارسی را به‌طرز چشمگیری به کار گرفته بودند. ازمنظر هویت مورد اشارۀ القاب، آن‌ها به انواع هویت محلی، ملی و فراملی دسته‌بندی شدند که، در این مؤلفه نیز، بیشترین القابِ (42.54درصد) گروه پسران مربوط به هویت محلی و بیشترین القاب (46.38درصد) گروه دختران مربوط به هویت ملی بود. همچنین، دلایل لقب‌گذاری به زیردسته‌های تحقیر، تحبیب، طنز و بی‌دلیل دسته‌بندی شدند که در هردو گروه دختر و پسر، دلیلِ تحقیر بیشترین کاربرد (70.16درصد گروه پسران و 53.61درصد گروه دختران) را داشت. درنهایت، گفتمان ورای القابْ به گفتمان‌های روزمره، رسانه‌ای، تابو و مذهبی دسته‌بندی شدند که نتایجْ نشان داد شمار بسیارِ القاب دانش‌آموزان پسر و دختر به‌ترتیب به گفتمان‌های روزمره و رسانه‌ای مربوط می‌شود؛ حال آنکه در دو گفتمان دیگر، در گروه پسران، گفتمان تابو و سپس مذهبی پیشتاز بود و درگروه دختران عکس این ترتیب دیده شد. در تمام مؤلفه‌های مذکور، متغیرِ جنسیت و مقادیرِ آن مؤلفه ارتباط معناداری با یکدیگر داشتند.
متن کامل [PDF 202 kb]   (653 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: جامعه شناسی زبان
دریافت: ۱۳۹۴/۱۱/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۲/۲۱ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۲/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code