دوره 9، شماره 1 - ( 1397 )                   جلد 9 شماره 1 صفحات 213-238 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Dastranj F. An Investigation on the Effect of Syntactic Analysis on the Quranic Discourse of Wasiyat Verse. IQBQ. 2018; 9 (1) :213-238
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-14-5012-fa.html
دست رنج فاطمه. واکاوی تاثیر تحلیل های نحوی در گفتمان قرآنی آیه وصیّت. جستارهای زبانی. 1397; 9 (1) :213-238

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-14-5012-fa.html


استادیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه اراک، اراک، ایران
چکیده:   (586 مشاهده)
«وصیت» از سنن پسندیده­ای است که قرآن کریم با اسلوب‌های مختلفی بر اهمیت و مطلوبیت آن تأکید دارد. لذا، شناخت معنا و حکم تکلیفی آن با توجه به تحلیل إعراب آیه و توجه به سطح زبانی گفتمان قرآن و نیز سطح فرازبانی و تأثیر عوامل برون­زبانی، بسیار اهمیت دارد. پژوهش حاضر ضمن بهره­گیری از روش تحلیل محتوا با گزینش آیه­ای در محدودۀ آیات­الاحکام، تأثیر تحلیل­های متفاوت نحوی در ارائۀ تفسیر فقهی و نیز میزان تأثیرگذاری پیش­فرض‌های فقهی در گزینش إعراب آیه را به منظور بیان رابطۀ میان معنای شرعی و دلالت نحوی، بررسی و تبیین کرده است. وجه دستوری آیۀ وصیت، حاکی از یک گفتمان دستوری بسته، تابع تغییر وضعیت از بُعد انگیزه­بخشی به بُعد معرفتی است که حضور عناصری چون وجود إعراب‌های مختلف، زمینۀ حکم فقهی را در گسترۀ وجوب و استحباب فراهم می­کند. از دید قائلان وجوب وصیت، رابطه­ای از نوع دستور بر نظام گفتمانی آیه، ­حکم­فرماست و از این رو، نظام گفتمانی حاکم بر آن از نوع هوشمند و برنامه­مدار است. در بُعد استحباب نیز تعبیر «حَقًّا عَلَی الْمُتَّقین» و «بالمعروف» به­عنوان یک جریان حسی و عاطفی می­تواند به ادراک معنا و کنش منجر شود. بنابراین، گفتمان قرآنی وصیت در بُعد استحباب، تابع نظام گفتمان احساسی و از گونۀ تنشی ـ عاطفی است.
 

 
متن کامل [PDF 399 kb]   (166 دریافت)    

دریافت: ۱۳۹۶/۴/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۷/۱۱ | انتشار: ۱۳۹۶/۷/۱۴

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید