دوره 4، شماره 3 - ( 1392 )                   جلد 4 شماره 3 صفحات 219-235 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hadian B, Ali-Nejad B. A Comparative Analysis of Phonological Processes in Isfahani Accent with Persian in the framework of Optimality Theory. IQBQ. 2013; 4 (3) :219-235
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-14-9990-fa.html
هادیان بهرام، علی نژاد بتول. مقایسه فرایندهای واجی لهجه اصفهانی و زبان فارسی در چارچوب نظریه بهینگی. جستارهای زبانی. 1392; 4 (3) :219-235

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-14-9990-fa.html


1- دانشجوی دکتری زبان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2- استادیار زبان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده:   (3748 مشاهده)
هدف این تحقیق، توصیف و تحلیل چند فرایند واجی پربسامد در لهجه اصفهانی و مقایسه آن با فارسی معیار در چارچوب نظریۀ بهینگی است که نظریه ای نوین در واج شناسی است. این پژوهش به شیوه توصیفی- تحلیلی انجام شده و در گرد آوری داده ها از روش میدانی استفاده شده است. بدین منظور، ده ساعت از مکالمه گویشورانِ بین سی تا پنجاه سال ضبط و سپس این داده ها آوانویسی و دسته بندی شده است. بدین ترتیب، با بررسی داده ها در چارچوب اصول واج شناسی بهینگی، مهم ترین محدودیت های حاکم بر صورت های بهینه در لهجۀ اصفهانی فارسی معیار مشخص شده است. از مهم ترین فرایندهای موجود در این لهجه، فرایند تبدیل واکه به غلت، هماهنگی واکه ای و ناهمگونی همخوان و واکه مطالعه شده است. بررسی ها نشان می دهد صورت های بهینه در لهجه اصفهانی و لهجه معیار متفاوت است و در اکثر موارد محدودیت های نشان داری بر صورت های بهینه لهجه اصفهانی حاکم است؛ درحالی که در لهجه معیار، محدودیت های پایایی در سلسله مراتب محدودیت ها بر بقیه تسلط دارند.
متن کامل [PDF 267 kb]   (2255 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: زبان شناسی تطبیقی
دریافت: ۱۳۹۱/۶/۱۹ | پذیرش: ۱۳۹۱/۱۰/۱۲ | انتشار: ۱۳۹۲/۷/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code