دوره 4، شماره 4 - ( 1392 )                   جلد 4 شماره 4 صفحات 55-68 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Tafakkori Rezayi S, Choubsaz Y. Specificity in Kermanshahi Kurdish. IQBQ. 2014; 4 (4) :55-68
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-14-10314-fa.html
تفکری رضایی شجاع، چوب ساز یاسمن. مشخص‌بودگی در کردی کرمانشاهی. جستارهای زبانی. 1392; 4 (4) :55-68

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-14-10314-fa.html


1- استادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران
2- دانشجوی دکتری زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران
چکیده:   (2962 مشاهده)
اصطلاح مشخص­بودگی معمولاً برای اشاره به گروه­هــای اسمـی به کار می­رود. در این مقاله بر پایۀ تعریف اِنک (1991) و کریمی (1999, 2003) از مشخص­بودگی، تکواژ «ægæ» را در انتهای برخی اسم­های موجود در جایگاه های مختلف نحوی به عنوان علامت ساختواژی مشخص­بودگی در کردی کرمانشاهی بررسی کرده ایم و با استفاده از شواهد و داده­هایی مانند حـضور اجباری تکواژ مذکور، نه تنها در برخی از گروه­های اسمی معرفه، بلکه در بعضی از گروه­های اسمی نکره نشان داده­ایم که برخلاف نظر ادموندز (1955)، مکنزی (1961)، یارمرادی (1384) و بهادر (1390) این تکواژ  در کردی کرمانشاهی نشانگر مشخص­بودگی است، نه معرفگی. در پایان، کردی کرمانشاهی را در تقسیم­بندی لاینز  از زبان­ها (1999)، از ­نظر داشتن علامت­های معرفگی و نکرگی، جزو زبان­هایی قرار دادیم که تنها نشانۀ نکره دارند. با توجه به اینکه در دستور زایشی یکی از اصول بنیادین این است که آن بخش از دانش زبانی که در ذهن سخنگویان یک زبان قرار دارد یکسان است، داده ها از سخنان نگارندگان به عنوان سخنگویان بومی این زبان جمع­آوری و با استفاده از روش استدلالی بررسی شده اند. چارچوب نظری استفاده شده در این تحقیق، نظریات انک (1991) و کریمی (1999) در خصوص مشخص­بودگی است.
متن کامل [PDF 317 kb]   (1778 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: زبان شناسی
دریافت: ۱۳۹۱/۹/۶ | پذیرش: ۱۳۹۱/۱۲/۲۲ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۰/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code