دوره 9، شماره 4 - ( 1397 )                   جلد 9 شماره 4 صفحات 253-269 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش زبان فرانسه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- دانشیار زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران ، farsian@um.ac.ir
3- استادیار آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه بجنورد، ایران
چکیده:   (223 مشاهده)
کم‌رویی کلاس مکالمه از عوامل بازدارندۀ دانشجویان هنگام مشارکت در کلاس مکالمۀ زبان خارجی است که رفع آن نیازمند توجه، دقت و همت دانشجو و استاد است. تاکنون راه­حل‌های بسیاری درخصوص حل این مشکل مطرح شده است که در جای خود موفق نیز بوده­اند؛ اما تحقیق حاضر سعی دارد تا الگویی دانشجومحور  ارائه دهد که مهم­ترین وظیفه را به دانشجویان و تلاش برای پیشرفت گروهی معطوف می‌کند. بدین منظور، پرسش­نامه‌ای متشکل از آزمون کم‌رویی استنفورد و آزمون تمایل به برقراری ارتباط (WTC) در اختیار 51 نفر از دانشجویان رشتۀ زبان فرانسه قرار گرفت که درس مکالمه را گذرانده بودند. این دانشجویان در غالب دو گروه کنترل و آزمایش بدون
پیش­آزمون
مورد مطالعه قرار گرفتند و گروه آزمایش الگوی یادگیری دانشجومحور را تجربه کرد. داده‌های به­دست آمده از این پرسش­نامه‌ها و نمرۀ درس مکالمه به کمک ضریب تی مستقل  تحلیل شد. نتیجۀ به­دست آمده حاکی از این بود که آموزش مهارت‌های مکالمه در پیشرفت عملکرد دانشجویان در درس مکالمه مؤثر واقع شده است.
 T-Test
متن کامل [PDF 561 kb]   (91 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی |
دریافت: ۱۳۹۶/۸/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۱/۲۷ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۱/۲۷