دوره 7، شماره 3 - ( 1395 )                   جلد 7 شماره 3 صفحات 87-105 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- استادیار زبان‌شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2- دانشیار زبان‌شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3- دانشجوی دکتری زبان‌شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
چکیده:   (2467 مشاهده)
این مقاله می‌کوشد تا نوع راوی و وجهیت حاکم بر دیدگاه راوی را در داستان کوتاه بهرام صادقی با عنوان «صراحت و قاطعیت» (1388) بررسی کند. این مطالعه بر‌اساس الگوی پیشنهادی سیمپسون (1993) صورت می‌گیرد که در آن روایت و زاویه دید با دیدگاهی زبان‌شناختی بررسی می‌شوند. هدف این پژوهش، تعیین نوع راوی و نوع وجهیت این داستان می‌باشد. بنابراین در وهله اول تلاش بر آن است که دریابیم از میان انواع راوی طرح‌شده در الگوی سیمپسون، این داستان به کدام نوع تعلق دارد و سپس بررسی نماییم که آیا وجهیت داستان مثبت، منفی یا خنثی است. فرض ما این است که راوی این داستان سوم شخص روایی و داستان دارای وجهیت خنثی است. در این تحقیق، داده‌ها بر‌اساس مقولات و ابزارهای تحلیلی معرفی‌شده در نظریه، مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرند؛ بنابراین روش این تحقیق توصیفی_ تحلیلی است. بررسی این داستان نشان می‌دهد که راوی از نوع «ب» (سوم شخص در حالت روایی) است که با اراده و اختیار تام وارد ذهن شخصیت‌ها می‌شود. با بررسی ابزارهای وجهی به‌کار‌رفته در تک‌تک جملات داستان مشخص می‌شود که راوی در درجه اول از افعال و قیود تمنایی و سپس جملات بیان‌کننده عقیده، جملات عام، فعل‌های امری، قیود و صفات ارزیابانه که همگی نشان‌گر وجهیت مثبت هستند، استفاده کرده است. همچنین راوی برای نشان دادن نحوه رخ دادن سوء تفاهمات و همچنین ارزیابی موقعیت، از برخی ابزارهای زبانی مرتبط به وجهیت منفی استفاده کرده که عمده‌ترین آن‌ها افعال شناختی است.
متن کامل [PDF 285 kb]   (1528 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: زبان شناسی
دریافت: ۱۳۹۳/۲/۲۸ | پذیرش: ۱۳۹۳/۵/۱ | انتشار: ۱۳۹۵/۵/۱