دوره 9، شماره 4 - ( 1397 )                   جلد 9 شماره 4 صفحات 113-135 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دوره دکتری زبان شناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
2- استادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
3- استاد گروه زبان‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس
چکیده:   (518 مشاهده)
انسان در نمادین­سازی اندیشۀ خود و در ورود به لایه­های ملموس زبان با­ توجه به نگرش، اندیشه و ایدئولوژی خود، دست به انتخاب­ می­زند. یکی از این انتخاب­های زبانی، نحوۀ بازنمایی کنشگران عرصۀ اجتماع است. نوع بازنمایی، بیانگر نوع نگاه بازنمایی­کننده به کنشگر بازنمایی­شده است. در این مقاله شیوۀ بازنمایی کنشگران عرصۀ دادگاه خانواده به­وسیلۀ زنان خواستار طلاق مطالعه شده است تا شیوۀ بازنمایی کنشگران به نحوۀ بزرگ­نمایی و کوچک‌نمایی این کنشگران و ایدئولوژی نهفته در گفتمان زنان خواهان طلاق بررسی شود. هدف، رسیدن به پاسخ دو پرسش است که این زنان از چه نوع بازنمایی­هایی برای بازنمایی کنشگران استفاده می­کنند و هدف عمدۀ این زنان در استفاده از راهبرد بازنمایی کنشگران چیست. برای رسیدن به این هدف، داده­های تحقیق، با حضور در چهل جلسۀ دادرسی طلاق دادگاه خانوادۀ زاهدان و ثبت مکتوب اظهارات زنان خواستار طلاق جمع‌آوری ‌شده است. انواع بازنمایی کنشگران بر ­اساس الگوی ون­لیوون (2008) تعیین و هدف هر­نوع بازنمایی بر­اساس تئوری ون­دایک (2006) تحلیل شده است. نتایج تحقیق نشان می‌‌دهد زنان مورد مطالعه، از سه شیوۀ الف) هویت­دهی نسبتی؛ ب) منفعل­سازی؛ ج) عدم تفکیک. برای بازنمایی کنشگران حاضر در گفتمان دادگاه خانواده استفاده می­کنند و هدف از این بازنمایی­ها بزرگ­نمایی رفتارهای ناپسند طرف مقابل و برجسته­سازی نکات مثبت خود و خودی­هاست.
 

 
متن کامل [PDF 272 kb]   (215 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی |
دریافت: ۱۳۹۶/۱/۱۹ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۵ | انتشار: ۱۳۹۶/۴/۶