دانشگاه تربیت مدرس جستارهای زبانی 2322-3081 مقالات آماده انتشار 2026 02 05 The Effects of Translanguaging on L2 Oral Fluency: Evidence from Iranian EFL Classrooms The Effects of Translanguaging on L2 Oral Fluency: Evidence from Iranian EFL Classrooms 28196 10.48311/lrr.2026.114643.0 FA رضا فلاح دانشگاه مازندران مصطفی پورحاجی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی مصطفی مهدی زاده دانشگاه گلستان 0000-0002-3448-2859 Journal Article 2025 06 29 Although pedagogical translanguaging has become popular in L2 pedagogy, its impact on fluency development under monolingual assessment norms has remained unaddressed. The current study explores whether structured pedagogical translanguaging improves oral fluency in Iranian English as a Foreign Language (EFL) learners, evaluated using standardized monolingual criteria. Drawing on a randomized controlled design, 56 intermediate EFL learners were divided into an experimental group (n = 28), where strategic L1 (Persian) use was allowed during task preparation and peer collaboration, or a control group (n = 28) restricted to English-only instruction. Over six weeks, both groups performed story-telling tasks as pre-/post-tests, which were further assessed via a validated fluency rubric (Segalowitz, 2010; Skehan, 2009), measuring speech rate, pause frequency, and self-corrections. The results showed a significant improvement in the experimental group&#039;s oral fluency (p < .001), while the control group did not demonstrate a meaningful change (p = .933). Comparisons between groups highlight a statistically significant post-test superiority for the experimental group (p < .001). The findings emphasize the role of translanguaging in reducing cognitive load and fostering confidence. By challenging monolingual assumptions in EFL instruction, the findings of this study offer practical applications for incorporating translanguaging as a pedagogical framework to promote fluency, particularly in contexts where English proficiency is evaluated monolingually.<br />   با وجود اینکه ترازبانگی در آموزش زبان دوم محبوبیت یافته است، تأثیر آن بر توسعه روانی کلام تحت معیارهای ارزشیابی تک‌زبانه همچنان بررسی نشده باقی مانده است. مطالعه حاضر به این موضوع می‌پردازد که آیا ترازبانگی ساختاریافته می‌تواند روانی کلام زبان‌آموزان ایرانی انگلیسی را بهبود بخشد؛ آن هم در حالی که از معیارهای استاندارد و تک‌زبانه برای ارزیابی استفاده می‌شود.در این مطالعه با طراحی کنترل‌شده تصادفی، 56 زبان‌آموز در سطح متوسط به دو گروه تقسیم شدند: گروه آزمایشی ( 28 نفر ) که استفاده راهبردی از زبان اول در هنگام آماده‌سازی فعالیت ها و همکاری با همکلاسی‌ها برایشان مجاز بود، و گروه کنترل ( 28 نفر ) که ملزم به استفاده صرفاً از انگلیسی بودند. طی شش هفته، هر دو گروه فعالیت بازگویی داستان را به‌عنوان پیش‌آزمون وپس‌آزمون انجام دادند وعملکرد آن‌ها با استفاده از یک مقیاس معتبر روانی گفتارشامل سرعت گفتار، فراوانی مکث ومیزان خوداصلاحی‌ها ارزیابی شد. نتایج نشان داد گروه آزمایشی در روانی گفتار به‌طور معناداری پیشرفت کردند، در حالی که گروه کنترل تغییری معنادار از خود نشان نداد. مقایسه بین دو گروه، برتری معنادار گروه آزمایشی را در پس‌آزمون نشان داد. تحلیل کمی تعاملات کلاسی نیز نقش ترازبانگی را در کاهش بار شناختی و افزایش اعتماد به نفس زبان‌آموزان برجسته کرد. این یافته‌ها با به چالش کشیدن مفروضات تک‌زبانگی در آموزش زبان، کاربردهای عملی برای به‌ کارگیری ترازبانگی به عنوان یک چارچوب آموزشی برای ارتقای روانی کلام، به ‌ویژه در زمینه‌هایی که مهارت انگلیسی به صورت تک‌زبانه ارزیابی می‌شود، ارائه می‌دهد.