دانشگاه تربیت مدرس جستارهای زبانی 2322-3081 مقالات آماده انتشار 2026 02 06 Semiotic Analysis of “Iranian Potato” by Faribâ Vafi: An Exploration of Interpersonal Relationships According to the Five-Stage Narrative Schema Analyse sémiotique de « Pomme de terre iranienne » de Faribâ Vafi : une exploration des relations interpersonnelles selon le schéma narratif quinaire 28199 10.48311/lrr.2025.114625.0 FA زهرا حاجی بابایی استادیار، گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران اکرم آیتی دانشیار گروه فرانسه دانشکده زبان های خارجی دانشگاه اصفهان Journal Article 2025 05 30 Cet article propose une lecture sémiotique de la nouvelle persane contemporaine « Pomme de terre iranienne » de Faribâ Vafi, tirée du recueil Sans vent, sans rame (2015) offrant une riche matière pour une analyse approfondie des relations interpersonnelles. Cette étude montre comment, à travers les signes et codes culturels, se construisent et se communiquent les dynamiques humaines entre les personnages, révélant tensions, non-dits et liens implicites dans la sphère privée et sociale. En mobilisant le modèle narratif quinaire de Paul Larivaille et la sémiologie de Philippe Hamon, l’étude met en évidence la manière dont Vafi utilise la narration et le langage symbolique comme un système de signe particulier et comme des produits signifiants pour dévoiler les enjeux relationnels et les codes sociaux implicites. L’analyse montre que la progression narrative, fondée sur la répétition et la variation des séquences, reflète la transformation du rapport entre l’identité iranienne et l’altérité occidentale. Au final, cette analyse souligne la richesse de « Pomme de terre iranienne », qui dépasse le simple récit pour devenir une véritable exploration des liens interpersonnels et des tensions culturelles. <br>  این مقاله خوانشی نشانه‌شناختی از داستان کوتاه معاصر فارسی «سیب‌زمینی ایرانی» نوشته فریبا وفی ارائه می‌دهد که از مجموعه‌ی مجموعه بی باد، بی پارو (۲۰۱۵) برگرفته شده است. این داستان، بستری غنی برای تحلیلی عمیق از روابط بین‌فردی فراهم می‌آورد. این پژوهش نشان می‌دهد چگونه از طریق نشانه‌ها و کدهای فرهنگی، پویایی‌های انسانی میان شخصیت‌ها شکل می‌گیرند و منتقل می‌شوند؛ پویایی‌هایی که شامل تنش‌ها، ناگفته‌ها و پیوندهای ضمنی در حوزه‌های خصوصی و اجتماعی هستند. با بهره‌گیری از الگوی روایت پنج‌گانه پل لاریوای و نشانه‌شناسی فیلیپ آمون، این مطالعه نشان می‌دهد که وفی چگونه از روایت و زبان نمادین به‌عنوان نظامی از نشانه‌ها و عناصر معنادار استفاده می‌کند تا مسائل مربوط به روابط انسانی و کدهای پنهان اجتماعی را آشکار سازد. تحلیل صورت‌گرفته نشان می‌دهد که پیشرفت روایت، که بر پایه‌ی تکرار و تنوع در توالی‌ها بنا شده، بازتابی از دگرگونی در رابطه‌ی میان هویت ایرانی و دیگریِ غربی است. در نهایت، این تحلیل بر غنای داستان « سیب‌زمینی ایرانی » تأکید دارد؛ داستانی که فراتر از یک روایت ساده، به کاوشی ژرف در پیوندهای انسانی و تنش‌های فرهنگی بدل می‌شود.