دانشگاه تربیت مدرس جستارهای زبانی 2322-3081 4 2 2013 06 22 The Study of Possessor Raising in Persian بررسی فرآیند ارتقاء اسم ملکی در زبان فارسی 75 99 6275 FA علی درزی دانشیار گروه زبان‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران طاهره افشار فارغ‌التحصیل دکتری گروه زبان‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article In the domain of the Ezafe construction in Persian, sometimes, there is found a DP known as the possessor. This article aims at establishing the process of possessor raising in Persian within the Minimalist program (Chomsky 1995). To do this, it is argued that in the domain of the Ezafe construction in Persian, a syntactic constituent may be merged in the spec of the nP where it receives its possessor theta role. This constituent, then, raises to the spec of the dominating DP to get its [+definite] feature checked along the lines of Ritter (1991, 1992). This is a novel proposal for Persian and is important in that it takes the possessor DP as bearing a theta role and leads to the classification of Persian as a language with definite like possessive construction. در زبان فارسی، درون حوزه کسره اضافه، گاه عنصری به نام اسم ملکی به عنوان گروه نحوی حامل نقش معنایی مالک حضور دارد که به دلیل بازبینی مشخصه، جابه جا می شود و به حوزه بالاتر می رود. در تحلیل های زبان شناختی آراء مختلفی از بودن یا نبودن حرکت عنصر ملکی ارائه شده است. در این مقاله می کوشیم با رویکردی مشخصه بنیاد، فرایند یاد شده را در چارچوب مفاهیم نظری برنامه کمینه گرا تبیین کنیم و تحلیلی همگون و متفاوت از انگیزه حرکت و جابه جایی این سازه ارائه دهیم. در این مقاله در تقابل با تحلیل قمشی (1997) و به پیروی از تحلیل ریتر (1991 و 1992) محل ترکیب اسم ملکی را مشخص گر گروه اسمی کوچک قرار می دهیم و سپس برای بازبینی مشخصه «+معرفه»، آن را به جایگاه مشخص­گر گروه تعریف ارتقاء می دهیم. بدین ترتیب به لحاظ رده­شناختی، زبان فارسی جزو زبان هایی قرار می گیرد که ساخت ملکی معرف مانند دارند. https://lrr.modares.ac.ir/article_6275_22c432f46fd86e1be5bc4429282eb65d.pdf