دانشگاه تربیت مدرس جستارهای زبانی 2322-3081 5 3 2014 09 23 Reference Assignment of Personal and Reflexive Pronouns in Discourse-Linked or Non-Discourse-Linked Persian Language تعیین مرجع ضمایر شخصی و انعکاسی در زبان فارسی وابسته به گفتمان یا نا‌وابسته به گفتمان 213 288 6304 FA ریحانه نورائی نیا دانشجوی دکتری زبان‌شناسی واحد بین‌الملل، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران محمدرضا پهلوان نژاد دانشیار زبان‌شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article A research on reference assignment points to two types of discourse-linked and non-discourse-linked referential status. To explain that whether or not the antecedent information previously existed in the discourse, this paper, by presenting testimonies and samples from the Persian language as well as using the Syntax-Discourse Model tries to determine that the reflexive and personal pronouns of Persian in some cases are discourse-linked. First, the paper introduces discourse-linked and non-discourse-linked referential status. Then, by comparing the Syntax-Discourse Model and Chomsky’s Binding Theory, the paper exemplifies cases to show that the Binding Theory not fruitful, at all, in explaining them and hence, take up the principles of Syntax-Discourse Model to explained and proved them تحقیقاتی که درباره تعیین مرجع ضمایر انجام شده‌اند، دو نوع وضعیت ارجاعی وابسته به گفتمان و ناوابسته به گفتمان را معرفی می‌کنند؛ برای بیان اینکه اطلاعات مربوط به مرجع، از پیش در گفتمان وجود داشته‌اند یا نه. در این مقاله می‌کوشیم با ارائه شواهد و نمونه‌هایی از زبان فارسی و با استفاده از مدل نحوی- گفتمانی مشخص کنیم که ضمایر انعکاسی و ضمایر متصل شخصی زبان فارسی در مقاطعی بسته به نوع گزاره، وابسته به گفتمان هستند. در ابتدا وابسته به گفتمان و ناوابسته به گفتمان را معرفی می‌کنیم، سپس با مقایسه مدل نحوی- گفتمانی با نظریه مرجع گزینی چامسکی، نمونه‌هایی ارائه می‌کنیم که این نظریه برای توجیه آن‌ها چندان کارآمد به نظر نمی‌رسد و با معرفی اصول مدل نحوی- گفتمانی به توجیه و بررسی آن نمونه‌ها می‌پردازیم. https://lrr.modares.ac.ir/article_6304_ccf0304d099baecfbe7ff6844e1f6d91.pdf