دانشگاه تربیت مدرس جستارهای زبانی 2322-3081 8 1 2017 03 21 Influence of Linguistic Presuppositions in the Evolution of Sama' in Islamic Mysticism: From Ghazali to Mowlavi «چرخش زبان در جنبش سماع» تأثیر پیش‌انگاشت‌های زبان‌شناختی در سیر تحول مفهوم سماع عارفانه نزد محمد غزالی و مولوی 293 320 6532 FA راضیه حجتی زاده عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article Language is considered as the basic material in research on literature & mysticism. For the linguistics can enable researchers to achieve functional approaches. Although the presupposition was accounted in the past issue of the more basic subjects in domain of linguistics and newer approaches have shown little interest about this phenomenon by logical analysis, but reflect on some of these issues can assist in the analysis of invisible aspects of the meaning which was usually neglected in generative grammar. The research methodology is descriptive –analytic. It should consider the presuppositions as the specific kinds of conversational implicatures that, particularly, by means of the connectors of the discourse, such as conjunctions (but, so, in addition, etc) transfer the cognitive value of the propositions to the audience. This paper tries to respond to this question that how the presuppositions can figure the evolution of mystical principles in Sama' through its association with the requirements of ontological, epistemological and cultural context of the subject. ماده و ابزار اصلی در مطالعات ادبی- عرفانی را زبان تشکیل می‌دهد؛ بدین سبب، علم زبان‌شناسی بیش از هر دانش دیگری می‌تواند رهیافت‌های کاربردی را در این زمینه به ادبیات عرضه کند و حاصل این مطالعات، درعین استفاده متقابل این دو رشته از یکدیگر، شکل‌گیری حوزه‌ای بینارشته‌ای باعنوان زبان‌شناسی ادبی- عرفانی است. یکی از نظریات کاربردی در این میان، نظریه مربوط به پیش‌انگاشت‌ها و انگاره‌های زبانی است که با بررسی شرایط اقتضا و تناسب گزاره در محیط و بافتی که در آن اظهار می­شود، می­تواند ما را در تحلیل برخی جنبه‌های ناپیدای معنا در یک گزاره معرفتی- ادبی یاری رساند. این مبحث با تمام انواع نظریه‌های زبان‌شناسی در تعارض و غالباً واجد صبغه‌ای معناشناختی و گاه کاربردی است. مقاله حاضر درصدد اثبات این مدعاست که چگونه پیش‌انگاشت‌های زبان‌شناختی می‌تواند سیر تطور موضوع سماع عرفانی را از طریق ارتباط آن با مقتضیات بافت هستی‌شناختی، معرفت‌شناختی و فرهنگی ترسیم کند و درکل، به ارائه مخاطب‌شناسی ارتباط عرفانی بپردازد. در پایان، این نکته تبیین خواهد شد که دستیابی به پیش‌انگاشت‌های مزبور هدف غایی دو شخصیت نامدار عرفان و ادب، امام محمد غزالی و مولوی بلخی، از ورود به مبحث سماع عارفانه است و کوشش می‌شود فواید و نتایج آن در سنت‌های عرفانی و ادبی آشکار شود. https://lrr.modares.ac.ir/article_6532_b9a25e422ba96f7572089a00b838c3f8.pdf