دانشگاه تربیت مدرس جستارهای زبانی 2322-3081 9 6 2018 03 21 Analyzing Actional –Manipulative Regime of Discourse in Fictional Literature رویکرد گفتمان کنشیِ القایی در ادبیات داستانی 25 47 6681 FA فضل الله خدادادی دانشجوی دکتری دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) سید علی قاسم زاده دانشیار دانشگاه بین المللی امام خمینی Journal Article The purpose of this paper is to examine the structural elements of narrative based on theoretical model of actional –manipulative regime of discourse in Persian classical and contemporary Literature. Investigating the narrative structures of Persian fiction literature, both classical and contemporary, indicates specific narrative rules in the plot structures of these works and have led to their categorization in actional regime of narratives with different approaches. The hypothesis of the present research is that each story begins with a kind of imperfection and actor’s efforts to liquidate this imperfection and to achieve the object of value in the chain of narrative and discourse. Now, the question of the current research is as follows: what are the underlying mechanisms of actional – manipulative and narratives in Persian fictional literature, based on examples drawn from classical and contemporary stories? The results indicated that in this narrative structure the actor is in the quest of achieving something worthy by referring to convincing and persuasive approaches with various features such as encouragement, threats, flattery, bribe, provocation and rebellion<span dir="RTL">.</span><br> <span>هدف این مقاله واکاوی سازه‌های ساختاری روایت‌های کنشی با تکیه ‌بر مثال‌هایی از ادبیات داستانی فارسی (کلاسیک و معاصر) با رویکرد گفتمان کنشیِ القایی یا مجابی است و از این ‌جهت، نخستین کوشش به­شمار می‌آید. تفحص در ساختارهای روایی ادبیات داستانی فارسی اعم از کلاسیک و معاصر نشان‌دهندۀ قوانین روایی خاص در سازه‌های پی­رنگ این آثار است که به دسته‌بندی آن‌ها در روایت‌های کنشی با رویکردهای مختلف منجر می‌شود. فرضیۀ پژوهش حاضر این است که هر داستان از یک نقصان آغاز می‌شود و تلاش کنشگر/ کنشگران برای برطرف کردن آن و دستیابی به شی‌ء ارزشی به روش­های مختلفی برای ارتباط با ابژه (شی‌ء ارزشی) صورت می‌گیرد. حال مسئلۀ پژوهش این است که سازوکارهای روایت‌های کنشی القایی در ادبیات داستانی فارسی با تکیه‌ بر نمونه‌هایی از داستان‌های کلاسیک و معاصر کدام است؟ پژوهش حاضر با مثال‌هایی محدود (اما دقیق) از ادبیات داستانی فارسی در پی تحلیل رویکردها و سازه‌های ساختاری نوع گفتمان کنشیِ القایی در ادبیات داستانی است و نتایج آن بیانگر یک ساختار روایی است که کنشگر/ کنشگران برای رسیدن به شی‌ء ارزشی در پی مجاب کردن کنشگر/ کنشگران هستند و رویکردهای مجاب­گر (القاکننده) وجوه مختلفی همچون تشویق، تهدید، چاپلوسی، رشوه، تحریک و رجزخوانی دارند.</span><br> https://lrr.modares.ac.ir/article_6681_65586803f1435736f42a541d3a924595.pdf