دانشگاه تربیت مدرس جستارهای زبانی 2322-3081 17 2 2026 06 22 The effect of English and Persian translational contact on the use of epistemic modality in Persian translations and originals in the academic genre of education: addressee orientation vs. content orientation تأثیر تماس ترجمه‌ای انگلیسی-فارسی بر کاربرد وجه‌نمایی معرفتی در متون فارسی تألیفی و ترجمه‌ای در گونه علمی‌ آموزش و پرورش: تقابل خواننده‌محوری و محتوی‌‌محوری 115 154 7105 10.48311/lrr.2025.7105 FA غلامرضا مدادیان استادیار گروه مترجمی زبان انگلیسی، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران Journal Article 2025 07 13 This study investigates the impact of translational contact on use of epistemic modality in Persian translations and originals in the genre of education. Our findings show that the frequency and distribution of epistemic markers (especially, hedges) in the English texts is considerably higher than those of the Persian translations and originals. However, this has changed in the period of some sixty years, and Persian texts have become noticeably similar to English texts. Upon investigation of the ways translators rendered the epistemic uses of English modal auxiliaries (e.g., may, must, etc.) we found that translators in the 2006–2015 time farme have omitted fewer epitemic modals and translated fewer of them into Persian modals of higher confidence than translators in 1957–1968 time frame. These findings suggest that as the translational contact between English and Persian prolonged translated and original Persian texts have relatively converged towards the communicative preferences of English and have become more addressee-oriented. In fact, the addresee orientation of has first leaked into Persian translations and then has found its way into Persian originals. Weakening of cultural filtering in Persian translations has facilitated this process. هدف این پژوهش بررسی تاثیر تماس ترجمه‌ای انگلیسی-فارسی بر کاربرد وجه‌نمایی معرفتی در متون فارسی تألیفی و ترجمه‌ای در قالب یک پیکره پانصد‌هزار‌کلمه‌ای در گونه علمی‌ آموزش و پرورش است. داده‌ها نشان می‌دهند که فراوانی و توزیع وجه‌نماهای معرفتی (به‌ویژه، تردید‌نماها) در یک بازه حدوداً شصت‌ساله تغییر محسوسی کرده و متون فارسی (ترجمه‌ای و تألیفی) از‌این‌منظر به متون انگلیسی همگرا شده‌اند. همچنین، با بررسی شیوه‌های ترجمه کاربرد معرفتی افعال وجه‌نمای انگلیسی (<span dir="LTR">may<span dir="LTR">, must و غیره) به فارسی، مشخص شد که مترجمان دوره 1386 تا 1395‌ در‌‌مقایسه با مترجمان دوره 1337 تا 1348 تعداد کمتری از این افعال را در ترجمه‌های خود حذف یا جایگزین کرده‌اند. این یافته‌ها از همگرایی قابل‌توجه متون فارسی (ترجمه‌ای و تألیفی) به اولویّت‌های ارتباطی انگلیسی و خواننده‌محور‌تر‌شدن آنها با طولانی‌شدن تماس ترجمه‌ای حکایت دارند. ویژگی‌ها و اولویّت‌های ارتباطی انگلیسی ابتدا مستقیماً بر حوزه وجه‌نمایی معرفتی در ترجمه‌های فارسی تاثیر گذارده‌اند و سپس به‌صورت غیر‌مستقیم به متون فارسی تألیفی هم تا‌حدی نفوذ کرده‌اند. ضعیف‌شدن پالایش فرهنگی در ترجمه‌ها یکی از عوامل تسهیل‌‌کننده این همگرایی و نفوذ است. نوع ترجمه مورد‌انتظار جامعه معاصر (ترجمه‌ دقیق) هم بیش‌از‌پیش‌ راه را برای ‌همگرایی ترجمه‌های فارسی به اولویّت‌های ارتباطی متون انگلیسی هموار کرده است.<br></span></span> https://lrr.modares.ac.ir/article_7105_4cc05b35c2f937c5bd9e7d41d3686fff.pdf