دانشگاه تربیت مدرس جستارهای زبانی 2322-3081 مقالات آماده انتشار 2025 07 13 Phonological Analysis of Sound Differences in Abdolmaleki and Hawrami Dialects Based on Optimality Theory تحلیل واج‌شناختی تفاوت‌های آوایی در گویش‌های عبدالملکی و هورامی بر اساس نظریۀ بهینگی 7237 10.48311/lrr.2025.7237 FA رضا قنبری عبدالملکی استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه دامغان 0000-0002-5308-0775 Journal Article 2025 07 13 This paper presents a detailed phonological analysis of the sound differences between the Abdolmaleki and Hawrami dialects through the lens of Optimality Theory. The research primarily focuses on exploring the variations in vowel length, vowel quality, and consonant structure across these two dialects. The goal is to investigate how these differences manifest in the phonological systems of the dialects and to analyze them within the constraints of Optimality Theory. Several key constraints, including MAX-C, DEP-C, IDENT-[vowel height], IDENT-[vowel backness], ONSET, ALIGN-Morpheme, and CODA-COND, are applied to a comprehensive set of linguistic data collected from both dialects. The findings demonstrate that the Abdolmaleki and Hawrami dialects follow distinct patterns of phonological optimization, which lead to notable differences in their overall phonological structure. The analysis highlights how variations in vowel length, the quality of vowels, and the structure of consonants contribute to these dialectal distinctions. Moreover, the study provides a theoretical framework that not only deepens our understanding of the phonological processes at work in these dialects but also offers a new perspective for analyzing other Iranian dialects. In addition to shedding light on these phonetic differences, this article suggests avenues for further research on phonological variations and underscores the broader applicability of Optimality Theory in linguistic studies. <span dir="RTL">این مقاله به تحلیل تفاوت‌های آوایی میان گویش‌های عبدالملکی و هورامی با استفاده از نظریۀ بهینگی می‌پردازد. هدف اصلی این تحقیق بررسی تفاوت‌های واجی این دو گویش از نظر طول و کیفیت واکه‌ها و ساختار همخوان‌ها و تحلیل این تفاوت‌ها در چارچوب نظریۀ بهینگی است. در این راستا، با استفاده از قیود مختلف نظریۀ بهینگی مانندMAX-C<span dir="RTL">، DEP-C<span dir="RTL">،IDENT-[vowel height] <span dir="RTL">،IDENT-[vowel backness] <span dir="RTL">، ONSET<span dir="RTL">، ALIGN-Morpheme<span dir="RTL"> و CODA-COND<span dir="RTL">، به تحلیل دقیق داده‌های زبانی از هر دو گویش پرداخته شده است. این تحقیق نشان می‌دهد که گویش‌های عبدالملکی و هورامی الگوهای متفاوتی از بهینه‌سازی واجی را به نمایش می‌گذارند، که به نوبه خود منجر به تفاوت‌های قابل توجهی در ساختار واجی آنها می‌شود. تغییرات در طول واکه‌ها، کیفیت واکه‌ها، و ساختار همخوان‌ها به‌طور خاص مورد بررسی قرار گرفته و نتایج به‌دست‌آمده با استفاده از نظریۀ بهینگی تبیین می‌شود. نتایج این مطالعه علاوه بر روشن ساختن تفاوت‌های آوایی میان گویش‌های عبدالملکی و هورامی، به درک بهتر فرایندهای واجی در این گویش‌ها کمک می‌کند و مبنای نظری جدیدی برای تحلیل‌های مشابه در دیگر گویش‌های ایرانی فراهم می‌آورد. این مقاله همچنین پیشنهاداتی برای تحقیقات آینده در زمینه تحلیل واج‌شناختی و کاربردهای گسترده‌تر نظریۀ بهینگی ارائه می‌دهد.</span></span></span></span></span></span></span></span>