دوره 11، شماره 2 - ( 1399 )                   جلد 11 شماره 2 صفحات 234-205 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- دانشیار آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. ، rgsamar@gmail.com
3- دانشیار آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
4- استادیار آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
چکیده:   (2143 مشاهده)
یکی از بحث­هایی که همواره در حوزۀ فراگیری زبان دوم مطرح بوده، این است که آیا می­توان صورت­های زبانی را از طریق یادگیری آگاهانۀ قواعد فراگرفت و یا اینکه باید در محیط استفادۀ معنادار زبان یاد گرفته شود. از یک سو، برخی محققان از امکان وقوع یادگیری بدون آگاهی انتقاد می­کنند و از سوی دیگر، برخی این بحث را مطرح می­کنند که آیا یادگیری صریح می­تواند مبنای بازیابی آنی و خودکار دانش را فراهم آورد. هدف از مطالعۀ حاضر، بررسی تأثیر روش­های آموزش صریح و ضمنی بر سرعت پردازش نحو در فارسی­زبانانی است که زبان فرانسه را به­منزلۀ زبان جدید فرامی­گیرند. 32 دانشجوی تحصیلات تکمیلی که هیچ­گونه آشنایی قبلی با زبان فرانسه نداشتند، در این مطالعه شرکت کردند. آزمون قضاوت دستوری زمان­دار متشکل از 60 جملۀ دستوری و 60 جملۀ غیردستوری که در آن خطای نحوی وجود داشت به­منزلۀ محرک انتخاب و با استفاده از نرم­افزار Pschtoolbox ارائه شد. شرکت­کنندگان قضاوت خود در مورد درست یا غلط بودن جملات را با فشردن کلید راست یا چپ اعلام می­کردند. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون­های تی ـ تست و تحلیل واریانس مختلط استفاده شد. نتایج نشان داد، سرعت پردازش نحو زبان خارجی از شرایط آموزشی تأثیر چندانی نمی­پذیرد و عملکرد یادگیرندگان هر دو گروه آموزشی صریح و ضمنی تفاوت معناداری نداشت. به­علاوه، تحلیل­های مجزا بر روی زمان واکنش دو گروه در انواع پاسخ­ها به محرک نشان داد زبان­آموزان در هر دو گروه در زمان تشخیص «درست» بودن جملات دستوری و یا «غلط» بودن جملات غیردستوری واکنش سریع­تری از خود نشان داده­اند که گواه این مسئله است که هر دو گروه به دانش ضمنی نحو زبان جدید دست یافته­اند.
 

 
متن کامل [PDF 450 kb]   (460 دریافت)    
نوع مقاله: مقالات علمی پژوهشی | موضوع مقاله: آموزش زبان
انتشار: 1399/3/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.