دوره 12، شماره 6 - ( 1400 )                   جلد 12 شماره 6 صفحات 60-33 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. ، fr.seraj@gmail.com
2- استاد گروه زبان‌شناسی و زبان‌های خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3- دانشیار گروه زبان‌شناسی و زبان‌های خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4- استادیار گروه زبان‌شناسی و زبان‌های خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
چکیده:   (1268 مشاهده)
 خواندن  از مهم­ترین مهارت­های زبانی است که دانش‌آموزان آموختن آن را در دورۀ ابتدایی و با استفاده از کتاب­های فارسی آغاز میکنند. کسب مهارت خواندن مستلزم کسب توانایی در روان­خوانی و درک مطلب است. نظام‌های نویسه‌ای در مهارت خواندن هر زبانی نقش مؤثری دارد. محققان، خواندن نظام­های نویسه­ای عمیق را دشوارتر از نظام­های کمعمق می­دانند. فارسی زبانی با نظام نویسه­ای عمیق محسوب می­شود، زیرا  تناظر بین نوشتار و گفتار آن کم است.  با توجه به عمیق بودن نظام نویسه­ای زبان فارسی، هدف پژوهش پاسخ به این سؤالات بوده است که عمق نویسه­ای زبان در  کتاب­های فارسی دورۀ ابتدایی به چه میزان است و چه تأثیری بر مهارت روان­خوانی دانش‌آموزان  این دوره دارد ؟ برای پاسخ به سؤالات تحقیق ابتدا  عمق نویسه­ای در کتاب­های فارسی شش پایۀ ابتدایی بررسی شد. سپس آزمون روان­خوانی از دانش­آموزان پایه­های اول تا ششم ابتدایی گرفته شد. آزمون روانخوانی براساس سه معیار صحت، سرعت و آهنگ خواندن، از متون منتخب کتاب­های  فارسی در دورۀ ابتدایی اخذ شد. نمونۀ آماری تحقیق 402 نفر از دانش‌آموزان  ابتدایی اول تا ششم ابتدایی در شهر سمنان  در سال تحصیلی 1397ـ1398 بودند. نتایج بررسی­ها فاصلۀ 1.42 واجی بین صورت نوشتاری و گفتاری کتاب‌های فارسی را نشان داد. همچنین مشخص شد که عمق نویسه­ای کتاب­های فارسی  تأثیر معناداری بر مهارت روان­خوانی دانش­آموزان دورۀ ابتدایی  ندارد.
 
متن کامل [PDF 1168 kb]   (200 دریافت)    
نوع مقاله: مقالات علمی پژوهشی | موضوع مقاله: زبان فارسی
انتشار: 1400/6/11

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.