دوره 3، شماره 1 - ( 1391 )                   جلد 3 شماره 1 صفحات 84-67 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- تهران- ونک- میدان شیخ بهایی- دانشگاه الزهرا- گروه زبانشناسی
2- دانشجوی دکتری گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده:   (5777 مشاهده)
همنشینی و جانشینی، همان‌گونه که زبان‌شناسانی چون رومان یاکوبسون از آغاز اشاره کرده‌اند، تاروپود زبان را تشکیل می‌دهد. از‌این‌رو، می‌توان با مشخص‌کردن مؤلفه‌های معنایی یک واژه خاص و سپس بررسی ارتباط‌های واژه‌های همنشین و جانشین با آن، کارکردهای آن واژه را در زبان در سطح گسترده‌ای مشخص کرد. با این روش، ابتدا همنشین‌ها و جانشین‌های واژه مورد نظر مشخص می‌شود، سپس بر پایه مؤلفه‌های معنایی به‌دست‌آمده از واژه‌های همنشین و جانشین، مؤلفه‌های مشترک نشان داده می‌شود؛ این مؤلفه‌ها، مؤلفه‌های معنایی واژه موردنظر است. واژه «حق» یکی از کلیدی‌ترین واژه‌های قرآن کریم است که 290 بار در آن تکرار شده است. این واژه همراه واژه‌های همنشین و جانشینش در قرآن (رسول، دین، باطل، هدی،‌ صدق و بینات) مبنای تحلیل واژه حق شده‌ است. افزون‌بر زبان عربی به معنای عام، این واژه در گونه عربی قرآنی نیز مصداق‌های متنوعی یافته است؛ برای مثال خداوند خود و تمام تصرفاتش در جهان مانند خلقت، ارسالِ رسولان، نزول وحی، وعده، وعید و... را حق دانسته است. در این مقاله، کوشش می‌شود مؤلفه‌های معنایی‌ای که میان جانشین‌ها و همنشین‌های حق مشترک است، بر پایه واژه‌های برگزیده مشخص شود.
متن کامل [PDF 178 kb]   (2236 دریافت)    

انتشار: 1390/12/17

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.