دوره 11، شماره 4 - ( 1399 )                   جلد 11 شماره 4 صفحات 363-389 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jam B. On The Pronunciation of Plural Morpheme /-h/ in Persian. LRR. 2020; 11 (4) :363-389
URL: http://lrr.modares.ac.ir/article-14-24530-fa.html
جم بشیر. تلفظ تکواژ جمعِ «ها» در زبان فارسی. جستارهای زبانی. 1399; 11 (4) :363-389

URL: http://lrr.modares.ac.ir/article-14-24530-fa.html


دانشیار زبان‌شناسی دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. ، bashir.jam@lit.sku.ac.ir
چکیده:   (430 مشاهده)
تکواژ جمعِ «ها» زایاترین نشانۀ جمع در زبان فارسی است. این تکواژ به­جز در سبک رسمی فقط در بافتِ پس از واژه‌های مختوم به دو واکۀ /e/ و /A/، و در صورت جمع چند واژۀ‌ خاص که در آن­ها تأکیدِ تکواژِ «ها» بر مفهوم «تعداد زیاد» است به­صورت کاملِ [hA] تلفظ می‌شود. از این ‌رو، در بیشتر بافت‌ها یعنی پس از واژه‌های مختوم به همخوان‌ها و پس از واژه‌های مختوم به سه واکۀ /i/، /u/ و /o/ همخوان /h/یِ این تکواژ حذف می‌شود. البته برای رفع التقای واکه‌ها یک غلت جایگزین همخوان /h/ می‌شود. هدف این مقالۀ توصیفی ـ تحلیلی بررسی بافت‌های گوناگون و فرایندهای واجی‌ اثرگذار بر تلفظ تکواژ جمعِ «ها» در چارچوب نظریۀ بهینگی است. موارد منحصربه‌فردی که به­رغم فراهم بودن شرایط واجی، همخوان /h/یِ این تکواژ حذف نمی‌شود با بهره‌گیری از دو رویکرد زیرشاخۀ نظریۀ بهینگی «محدودیت‌های نمایه‌دار به­لحاظ واژگانی» و «محدودیت‌های دسترسی‌دار به واژگان» تحلیل شده است.
 
متن کامل [PDF 575 kb]   (216 دریافت)    
نوع مقاله: مقالات علمی پژوهشی | موضوع مقاله: واج شناسی وآواشناسی
انتشار: 1399/7/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول