دوره 7، شماره 2 - ( 1395 )                   جلد 7 شماره 2 صفحات 32-19 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

bahrami K. The Analysis of Restrictive and Non-Restrictive Relative Clauses in Farsi and German. LRR. 2016; 7 (2) :19-32
URL: http://lrr.modares.ac.ir/article-14-6842-fa.html
بهرامی کاوه. بررسی بندهای موصولی تحدیدی و غیرتحدیدی در زبان‌های فارسی و آلمانی. جستارهای زبانی. 1395; 7 (2) :32-19

URL: http://lrr.modares.ac.ir/article-14-6842-fa.html


استادیار زبان و ادبیات آلمانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده:   (8055 مشاهده)
مقاله پیش­رو به بررسی تفاوت­های موجود میان بندهای موصولی تحدیدی و توضیحی در زبان­های فارسی و آلمانی از دیدگاه رده­شناسی می­پردازد. هدف از این پژوهش، نشان­دادن ابزارهای متفاوتی است که در زبان­های فارسی و آلمانی برای تمایز میان این دو گونه از بند موصولی به کار گرفته می­شود. همچنین این پرسش مطرح است که در هر یک از این زبان­ها، چه گروه­های اسمی می­توانند در جایگاه اسم هسته بند موصولی قرار گیرند؟ آیا نوع بند موصولی تحدیدی و توضیحی در انتخاب اسم هسته تعیین­کننده است؟ نتایج این پژوهش نشان می­دهد، زبان فارسی همانند زبان انگلیسی، بمبا و عبری از ابزارها و نشانه­های صوری برای تمایز میان این دو نوع از بند موصولی استفاده می­کند. این در حالی است که در زبان آلمانی، ابزارها و فاکتورهای معناشناختی و کاربردشناختی در تعیین نوع بند موصولی دخیل هستند. این تحقیق همچنین نشان می­دهد که در هر دو زبان، برای انتخاب گروه اسمی­ای که بتواند در جایگاه اسم هسته بند موصولی قرار گیرد، با محدودیت­هایی روبرو هستیم. از جمله نشان داده می­شود که اسم شخص در زبان آلمانی برخلاف زبان فارسی نمی­تواند در جایگاه اسم هسته بند موصولی تحدیدی قرار گیرد.
متن کامل [PDF 216 kb]   (2203 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: زبان شناسی تطبیقی
انتشار: 1395/3/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.