1- دانشجوی گروه تخصصی زبان شناسی ،دانشگاه ادبیات ، علوم انسانی و اجتماعی ،واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران ، ایران.
2- پژوهشگر آموزش ویژه، دانشکده آموزش، دانشگاه آلبرتا، آلبرتا، کانادا. ، purmoham@ualberta.ca
3- ۳.دانشیار گروه تخصصی زبانشناسی ،دانشکده علوم انسانی ،دانشگاه تربیت مدرس ،تهران، ایران.
4- استادیار علوم شناختی و مغز ،پژوهشکده علوم شناختی ومغز ، دانشگاه شهید بهشتی ، تهران، ایران.
5- استادیارتخصصی گروه تخصصی زبان شناسی،دانشگاه ادبیات ،علوم انسانی واجتماعی ،واحد علوم تحقیقات ،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران.
چکیده: (917 مشاهده)
در زبان فارسی که ترتیب کلمات آن از نوع SOV است، متمم پرسشی، یا مفعول حرف اضافه ای معمولاً پس از مفعول درجایگاه کانونی قرار میگیرند. با این حال، امکان جابجایی این عبارت به مکانهای دیگر در داخل جمله وجود دارد. هدف این مطالعه، بررسی پردازش جابجایی متمم پرسشی در زبان فارسی با استفاده از پتانسیلهای مرتبط با رویدادها (ERPs) بر اساس مدل پردازش نحوی فریدریچی می باشد. این مطالعه بر روی بخش مرکزی-آهیانه ای مغز) مولفه N400 و (P600 تمرکز دارد، که طبق مدل مطرح شده توسط فریدریچی در پردازش زبان (1995)،به بررسی ساختار وابستگی پرکننده-خلا وبررسی نمود ذهنی در این عبارات می پردازد چهار جایگاه مختلف متمم پرسشی در زبان فارسی مورد بررسی قرار گرفته است و 50 جمله برای هر وضعیت ساخته شده است.نتایج نشان میدهد که جابجایی متمم پرسشی باعث پاسخ مغزی متفاوت می گردد بدین صورت که افزایش دامنه N400در ناحیه مرکزی- آهیانه ای در جایگاه متمم پرسشی پس از فاعل و P600 در جایگاه اولیه یا کانونی متمم پرسشی دیده شد . از این یافته ها میتوان نتیجه گرفت که جابجایی متمم پرسشی در زبان فارسی بر اساس مدل مطرح شده توسط فریدریچی پایه نوروفیزیولوژیکی و می تواند بازنمودی از ساختار وابستگی پرکننده-خلا در نمود ذهنی باشد .