· قرآن کریم.
· آزاد،ع.ر.(۱۴۰۰).فهمِ فهم.مشهد:نشر تگ.
· ابراهیم، ا.(۱۹۶۳).دلالّة الالفاظ. ط۲.القاهره:مکتبه الانجلو المصریه.
· ابناثیر، ن.(۱۴۲۰).المثل السائر.تحقیق: محیالدین عبدالحمید.بیروت:المکتبه العصریه.
· ابنتیمیّه ، ا.(بیتا)الردّ علی المنطقیین ج۱.بیروت: دارالمعرفه.
· ابنجنّی، ع.(۱۹۵۲).الخصائص.تحقیق محمد علی نجّار.بیروت:دارالهدی للطباعه و النشر.
· ابن درید،م.(۱۹۵۸).الاشتقاق.القاهره:مطبعه الرساله.
· ابنعاشور،م.(۱۹۸۴).التحریر و التنویر.تونس:الدار التونسیه للنشر.
· ابنعربی، م.(۲۰۱۱).الفتوحات المکیّه.بیروت:دارالمعرفه.
· ابنفارس، ا.(۱۹۶۳).الصاحبی فی فقه اللغه و سنن العرب فی کلامها.بیروت:بدران.
· ابن هشام، ج. (۱۴۰۶).مغنی اللبیب عن کتب الاعاریب.قم:مکتبه السیدالشهداء.
· ابوزید، ن.ح.(۱۹۹۶)الامام الشافعی و تاسیس الایدیولوجیهالوسطیه.قاهره: مدبولی
· ابوعوده، ع،خ.(۱۳۹۵).تغییرمعنایی بین شعر جاهلی و زبان قرآن کریم.ترجمه: قاسم بستانی.اهواز: دانشگاه شهیدچمران.
· احمدی، ب.(۱۳۷۸).ساختار و تاویل متن.تهران: نشر مرکز.
· اسماعیل، ع.(۱۹۸۷).قراءه فی معنی المعنی.نشریه الفصول،۲۷و۲۸، ۴۵-۳۷
· اردبیلی، م، م.(۲۰۱۴)شرحی اجمالی بر نظریه مثل افلاطون، سایت فلسفه نو.
· بکر، ی.(۱۹۷۰). نصوص فی فقه اللغه العربیه.بیروت: دار النهضه العربیه.
· تفتازانی، س.(۱۳۷۴ق)المطوّل فی شرح تلخیص المفتاح.تهران: مکتبه علمیهاسلامیه.
· جرجانی، ع.(۲۰۰۳). ددلائل الاعجاز.بیروت: الممکتبه العصریه.
· حاجی اسماعیلی، م،ر.(۱۳۸۹). بررسی رویکرد کلامی اشاعره و معتزله به چیستی کلام الهی. الهیات تطبیقی. ش۲، صص:۸۷-۱۰۲
· حسّان، ت.(۱۹۹۴). اللغه العربیه معناها و مبناها.الدار البیضاء: دارالثقافه.
· حسینی،ا،.سعیدی مهر،م.(۱۳۸۹).ذاتگرایی ارسطویی-سینوی و ذاتگرایی معاصر.حکمت سینوی(مشکوه الانوار).ش۴۳،صص۲۰-
· حسینی سیستانی، ع.(۱۴۰۴)الرافد فی علم الاصول.تقریر: قطیفی.قم:دفترایه الله سیستانی.
· دادجو، ا.(۱۳۹۷).ذاتگرایی جدید در فلسفه علم معاصر.ذهن.ش۷۴.صص: ۸۲-۵۱-۵-۸۲.
· دبّاغ، س.(۱۳۸۹). زبان و تصویر جهان.تهران: نشر نی.
· راجحی، ع.(۱۹۹۷). فصول فی علم اللغه.الاسکندریه: دارالمعرفه الجامعیه.
· رسائل اخوان الصفا و خلان الوفاء. (۱۹۸۴).تصحیح: مصطفی غالب.بیروت:
· رضی الدین، م.(بیتا).شرح شافیه ابن الحاجب.بیروت: دارالکتب العلمیه.
· زجاجی، ا.ق.(۱۹۵۹).الایضاح.تحقیق: مازن المبارک.قاهره: دارالعروبه.
· زمخشری، م.(بی تا).الکشّاف عن حقائق غوامض التنزیل.
· سامرائی، ف.ص.(۲۰۰۷). معانیالنحو.بیروت: مؤسسه التاریخ العربی.
· سامرائی، ف.ص.(۱۴۳۰). من اسرار البیان القرآنی ،اردن: دارالفکر.
· سامرائی، ف.ص.(۲۰۰۰).الجمله العربیه و المعنی.بیروت: دارابن حزم.
· سروش، ع.(۱۳۷۹).قبض و بسط تئوریک شریعت. تهران: صراط.
· سروش، ع.(۱۳۷۸).بسط تجربه نبوی.تهران: صراط.
· سروش، ع.(۱۳۹۶).سلوک دیندارانه در جهان مدرن.جلسات:۱۱.کانال تلگرام.
· سروش، ع.(۲۰۲۵).سخنرانی: ماهیت گذر از تفکر رئالیستی به تفکر نومینالیستی.یوتیوب
· سعیدی روشن، م.ب.(۱۴۰۳).معناشناسی قرآن روشها و نظریهها.قم:پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
· سیّدی، ح.(۱۳۹۹).نظریههای زبانشناسی دانشمندان مسلمان.قم:پژوهشگاه علوم اسلامی.
· سیبویه، ع.(۱۹۶۶). الکتاب ج ۱.تحقیق: محمدهارون.القاهره: دارالقلم.
· سیوطی، ج.(بیتا). المزهرفیعلوماللغه وانواعها.تحقیق: ابراهیم، بجاوی، جادالمولی، حلبی.دارالفکر.
· سیوطی، ج.(بیتا). الاقتراح فی علم اصول النحو.تحقیق و تعلیق: احمد محمد قاسم. قم: نشرادب الحوزه.
· شیواپور، ح.(۱۳۹۴). نظریه روح معنا در تفسیر قرآن.قم: دانشگاه مفید.
· صدر، م،ب.(۱۹۸۰). دروس فی علم الاصول.الحلقه الثانیه و الاولی.بیروت: دارالکتاب اللبنانی.
· صفوی، ک.(۱۳۹۳).اشنایی با نشانه شناسی ادبیات.تهران: نشر علمی.
· صفوی، ک.(۱۳۷۹).درامدی بر معنی شناسی.تهران: بژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی.
· ضرابیها، م،ا.(۱۳۸۴).زبان عرفان.تهران: بینادل.
· طباطبائی، م.ح.(بیتا).المیزان ج۱۹و۳و۱.قم: جامعه المدرسین.
· طیّب، ع.(۲۰۰۱).المرشد الی فهم اشعار العرب و صناعتها.بیروت: دارالفکر.
· عبدالتوّاب، ر.(۱۹۹۴).دراسات و تعلیقات فی اللغه.قاهره: مکتبه الخانجی.
· عزیزی علویجه، م.(۱۳۹۸).رهیافتی تطبیقی به حس گرایی سلفی و حسگرایی تجربی. حکمت اسلامی، ش۱.صص۱۴۰-۱۱۷
· عزیزیکیا، غ(۱۳۷۸) دلالت التزامی و نقش آن در تفسیرمتن. قرآنشناخت. ج۱.صص: ۸۴-۶۵
· عوضحیدر، ف.(۱۹۹۹). علم الدلاله دراسه نظریه و تطبیقیه.القاهره: النهضه المصریه
· فراهیدی، خ.(۱۹۸۴).االعین.بغداد: دارالرشیدللنشر.
· فرضی، م.ب(۱۳۹۸). نقد و بررسی ظاهرگرایی در فهم قرآن. قم: ترجمه و نشر المصطفی.
· کاپلستون، ف.(۱۳۸۵). تاریخ فلسفه یونان و روم. ترجمه مجتبوی. تهران: علمی-فرهنگی.
· کالر، ج.(۱۳۷۹). فردینان دوسوسور. ترجمه: کورش صفوی. تهران: هرمس.
· محمّدی مظفّر، م،ح.(۱۴۰۰). ظاهرگرایی در قرآن. قم: دانشگاه ادیان و مذاهب.
· محمد یونس علی، م.(۲۰۲۱). نظریه المجاز عند ابنتیمیّه و تحیید ثنائیّه الوضع و الاستعمال. یوتیوب
· مظفّر، م، ر.(۱۹۸۰). المنطق. بیروت: دارالتعارف.
· مظفّر، م، ر.(۲۰۰۰). اصول الفقه. نشر دانش اسلامی.
· مفید، م.(۱۴۱۳). الاختصاص. قم: الموتمر العالمی لالفیه الشیخ المفید.
· ملکیان، م.(۲۰۲۳).سخنرانی: ذاتگرایی. یوتیوب
· منقور، ع.(۱۳۹۶). مبانی و مباحث معنا شناسی در جهان اسلام. ترجمه: حسین سیدی.مشهد: دانشگاه فردوسی.
· مجتهد شبستری، م.(۱۳۹۵). هرمنوتیک جدیدچیست؟ و فلسفه زبان.وبسایت مجتهد شبستری.
· میرحاجی، ح. م. (۱۳۹۹). عقل نحو و نحو عقل. جستارهای زبانی. ش۶۶، صص: ۴۷۵-۴۴۱
· واعظی، ا (۱۳۹۲). نظریه تفسیری متن. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
· ورستیگ، ک (۱۳۹۱). تاریخ مطالعات زبانشناسان مسلمان. ترجمه: ابوالحسنی. تهران: سمت.
· نجاتی، م، وهمکاران (۱۴۰۰). ذات گرایی در حکمت متعالیه. خردنامه صدرا. ش۱۰۳، صص۲۴-۱۳.
· نوبهار، ر (۱۳۹۹). اصول فقه و مباحث الفاظ و قواعد تفسیر متن. تهران: میزان.
· هاشمی، ا (بیتا). جواهر البلاغه.بیروت: داراحیاء التراث العربی.
هلال، ع.(۱۹۹۵). العربیه،خصائصها و سماتها. دارالعلم
جستارهای زبانی