الگوهای فراگفتمان در مقالات آزمون نوشتاری آیلتس با نمرات بالا و پایین

نشانگرهای فراگفتمان عناصر باارزشی در نوشتار آکادمیک هستند. این نشانگر‌ها هم نقش‌های ساختاری و هم بین‌فردی ایفا می‌کنند: آن‌ها می‌توانند خوانندگان را در متن هدایت کرده و در عین حال موضع و نگرش نویسنده را نیز نشان دهند. این مطالعه با استفاده از چارچوب هایلند (2005) استفاده از این نشانگرها را در دو زیرمجموعه مقالات بخش دوم آزمون نوشتاری آیلتس شامل 200 مقاله نمره-5 و 200 مقاله نمره-9 مقایسه می‌کند. نشانگرها با استفاده از نرم‌افزار AntConc 4.3.1 استخراج و به‌طور کمی در SPSS 29 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که متن‌های نمره-9 به‌طور معناداری فراگفتمان بیشتری نسبت به متن‌های نمره-5 داشتند (p<0.05). در هر دو سطح، نشانگرهای گذار بیشترین فراوانی را داشتند، در حالی که نشانه‌های استنادی و ارجاعات درون‌متنی کمترین فراوانی را نشان دادند. نویسندگان در هر دو سطح بیشتر از منابع تعاملی نسبت به منابع تعامل‌گر استفاده کردند. در خصوص زیرمجموعه‌ها، تفاوت‌های معناداری (p<0.05) بین دو سطح در استفاده از تردیدنماها و قالب نماها مشاهده شد. این الگوها نشان می‌دهند که استفاده متراکم و متوازن از فراگفتمان می‌تواند انسجام و وضوح متن را تقویت کرده و به نویسندگان کمک کند تا نمرات بالاتری کسب کنند. این یافته‌ها می‌توانند در دوره‌های آمادگی آیلتس و به‌طور کلی آموزش نوشتار آکادمیک مفید باشند.