تاثیر بازخورد اصلاحی نوشتاری مبتنی بر هوش مصنوعی بر عملکرد نوشتاری و خودکارآمدی زبان‌آموزان نوجوان

فناوری‌های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، ماهیت، محتوا، و روش‌های تدریس و یادگیری زبان، از جمله ارائه بازخورد اصلاحی در مهارت نوشتاری، را متحول کرده‌اند. با توجه به قابلیت‌های هوش مصنوعی در بازخورد اصلاحی خودکار، لازم است همزمان به بروندادهای آموزشی و تجربه‌ کاربری و احساسی زبان‌آموزان، از جمله حس خودکارآمدی، در مواجهه با این قبیل ظرفیت‌ها پرداخته شود. در این مطالعه آمیخته، 66 زبان‌آموز نوجوان ایرانی که به دو گروه آزمایشی (34 نفر) و شاهد (32 نفر) تقسیم شده بودند، به ترتیب بازخورد خودکار توسط نرم‌افزار گرامرلی و بازخورد نوشتاری توسط مدرس کلاس دریافت نمودند. هر دو گروه یک پرسشنامه خودکارآمدی و شش تکلیف نوشتاری را در بازه دوماهه تکمیل نمودند. نتایج آزمون‌های تحلیل کوواریانس، کوواریانس چندگانه، و کووید، نشان دادند که هرچند هر دو روش بازخوردی نتایج مثبتی بر مهارت نوشتاری به جای گذاشتند، ولی روش بازخوردی خودکار موثرتر واقع شد. البته درباره خودکارآمدی، تفاوت معناداری مشاهده نشد. داده‌های کیفی تجمیعی نیز از مجموع پروتکل‌های تفکر با صدای بلند همزمان و گروه کانونی، برای کاوش دوگانه هم در تجربه‌های لحظه‌ای و هم در تأملات پساآزمایش شرکت‌کنندگان، در بیشتر موارد مؤید رویکرد مثبت زبان‌آموزان نسبت به تجربه بازخورد اصلاحی خودکار بود. هرچند که نظرات زبان‌آموزان در خصوص حس خودکارآمدی‌شان، الگوهای پیچیده‌تری را نشان داد که حاکی از احساسات ضد و نقیض در کاربران بود. این تحقیق امیدوار است بتواند کمک شایانی به فعالین حوزه آموزش زبان انگلیسی، از جمله فراگیران، مدرسان، و متخصصان حوزه فناوری آموزشی در زمینه ارتقاء تجربه‌ یادگیری مستقل بر مبنای فناوری‌های در حال توسعه بنماید.