«موضوع فقط به من مربوط نیست؛ محیط هم نقش دارد»: آشکارسازی عوامل فردی و زمینه‌ای مرتبط با پذیرش هوش مصنوعی توسط معلمان انگلیسی

گسترش روزافزون به‌کارگیری هوش مصنوعی در آموزش زبان دوم/خارجی توجه فزاینده‌ای را در میان پژوهشگران به خود جلب کرده است. بااین‌حال، پژوهش‌های موجود توجه نسبتاً محدودی به تجربه‌های معلمان زبان انگلیسی از پذیرش هوش مصنوعی و شرایط فردی و زمینه‌ای مرتبط با این فرایند داشته‌اند. در پاسخ به این شکاف پژوهشی، مطالعه حاضر با بهره‌گیری از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی، به بررسی تجربه‌های معلمان زبان انگلیسی در زمینه پذیرش هوش مصنوعی پرداخت. بدین منظور، ۳۳ معلم زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی (EFL) در مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته آنلاین شرکت کردند و روایت‌های تأملی خود را ارائه دادند. داده‌ها با استفاده از رویکرد هفت‌مرحله‌ای کُلایزی (۱۹۷۸) به‌صورت مضمونی تحلیل شدند تا تفسیری نظام‌مند و دقیق از تجربه‌های زیسته معلمان ارائه شود. یافته‌ها مجموعه‌ای از عوامل فردی (سواد فناورانه، نگرش نسبت به فناوری، سازگاری‌پذیری، تاب‌آوری و لذت از تدریس) و عوامل زمینه‌ای (حمایت نهادی، دسترسی به منابع، زیرساخت‌های فناورانه و فرصت‌های توسعه حرفه‌ای) را آشکار ساختند که تجربه معلمان زبان انگلیسی در زمینه پذیرش و به‌کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی را شکل می‌دادند. این بینش‌ها پیامدهای ارزشمندی برای معلمان زبان، تربیت‌کنندگان معلم و سیاست‌گذاران آموزشی در راستای تسهیل ادغام مؤثر و پایدار هوش مصنوعی در بافت‌های آموزشی زبان دوم/خارجی ارائه می‌کنند.