مفعول مطلق، له و معه در زبان عربی و برابری‌های آن در زبان فارسی

نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
چکیده
با نگاهی به مقوله مفعول­های پنج گانه در زبان عربی می­بینیم که دو نوعِ این مفعول­ها یعنی مفعول به و مفعول فیه (ظرف زمان و مکان) در زبان فارسی معادل هایی به همین نام دارند . ولی سه نوع دیگر مفعول ، به عنوان یک نقش نحوی در زبان فارسی شناخته شده نیست. درباره اینکه این نقش ها در زبان فارسی وجود دارد یا نه، تحقیقات چندانی صورت نگرفته است؛ نظر به اینکه زبان عر بی و فارسی از یک خانواده نیستند تا در حوزه تطبیق بگنجند، بررسی این مباحث ، در این دو زبان در حوزه «زبان شناسی مقابله ای» صورت می گیرد. با توجه به قرابت بسیار زیاد بین دو زبان که با نگاهی به دستور های سنتی نوشته شده فارسی در مقوله ها ی صرفی، نحوی و نام گذاری اصطلاحات دستوری به آسانی قابل دریافت است، این مقاله می کوشد به بحث در مفعول های مطلق، له و معه که برابر نهادهای آ ن ها در فارسی انجام نشده است، بپردازد و برای این نقش ها معادلی در زبان فارسی بیابد و مساله تفاوت میان نقش های مذکور در نحو فارسی و عربی را مورد بررسی قرار دهد. سپس با ارائه شواهدی از متون نظم ونثر فارسی، و بازنمایی تفاوت های آنها در دو زبان، برای معادل های فارسی نام ها و اصطلاحاتی درخور وضع کند. شایان ذکر است این نام گذاری متاثر از زبان عربی است.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Comitative Object, Cognate Object and Object of Purpose in Arabic and Their Equivalents in Persian

نویسندگان English

Majid Salehbeik 1
Zohre Ghorbani 2
1 Assistant Professor, Department of Arabic Language and Literature, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran
2 Ph.D. Student, Department of Arabic Language and Literature, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran
چکیده English

According to the prevalent beliefs, comitative object, cognate object and object of purpose are not present in the syntactical functions of Persian language. However, there is lack of scientific research on this subject. Not only has it been ignored in grammar books, but also it has not been discussed in the essays and articles. The present study seeks to investigate the above mentioned functions in Persian syntax and to show their Persian equivalents by bringing several instances from Persian texts of prose and poetry. Subsequently, the paper aims to show the differences between these functions in Arabic and Persian. Influenced by Arabic, the article introduces new terminology, which did not formerly exist in Persian language.

کلیدواژه‌ها English

Persian language
Arabic Language
Cognate object
Comitative object
Object of purpose