بررسی لقب‌گذاری‌ دانش‌آموزان مشگین‌شهراز دیدگاه زبان‌شناسی اجتماعی

نویسندگان
بهمن زندی 1
محمدرضا طوسی نصرآبادی 2
بهمن زندی 1
1 استاد زبان شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
چکیده
در پژوهش حاضر، القاب دانش‌آموزان دختر و پسر دبیرستان‌های شهرستان مشگین‌شهر با اتخاذ رویکرد زبان‌شناسی اجتماعی بررسی و تحلیل شده است. القابْ آن‌دسته از نام‌های غیررسمی و ثانویه‌اند که افزون‌بر نام اصلی و قانونی فرد به وی داده‌ می‌شود. در این پژوهش، با استفاده از پرسش‌نامه، القاب شصت دختر و شصت پسر دبیرستانی گرد‌آوری شد که، از این تعداد، درحدود347 لقب استخراج گردید. ازاین‌میان (52درصد)، 181 لقب برای پسران و 166 لقب (48درصد) ویژۀ دختران بود. در مرحلۀ بعد، با استفاده از ابزارهای آمار توصیفی، داده‌ها بررسی شدند و القاب ازنظرِ زبان به‌کاررفته در تولیدشان، به چهار دستۀزبان‌های ترکی، فارسی، عربی و سایر تقسیم شدند که، در این مؤلفه، گروه پسران (درصد46.69) از زبان ترکی برای لقب‌دهی به‌طور گسترده استفاده کرده بودند و گروه دختران(52.40درصد) زبان فارسی را به‌طرز چشمگیری به کار گرفته بودند. ازمنظر هویت مورد اشارۀ القاب، آن‌ها به انواع هویت محلی، ملی و فراملی دسته‌بندی شدند که، در این مؤلفه نیز، بیشترین القابِ (42.54درصد) گروه پسران مربوط به هویت محلی و بیشترین القاب (46.38درصد) گروه دختران مربوط به هویت ملی بود. همچنین، دلایل لقب‌گذاری به زیردسته‌های تحقیر، تحبیب، طنز و بی‌دلیل دسته‌بندی شدند که در هردو گروه دختر و پسر، دلیلِ تحقیر بیشترین کاربرد (70.16درصد گروه پسران و 53.61درصد گروه دختران) را داشت. درنهایت، گفتمان ورای القابْ به گفتمان‌های روزمره، رسانه‌ای، تابو و مذهبی دسته‌بندی شدند که نتایجْ نشان داد شمار بسیارِ القاب دانش‌آموزان پسر و دختر به‌ترتیب به گفتمان‌های روزمره و رسانه‌ای مربوط می‌شود؛ حال آنکه در دو گفتمان دیگر، در گروه پسران، گفتمان تابو و سپس مذهبی پیشتاز بود و درگروه دختران عکس این ترتیب دیده شد. در تمام مؤلفه‌های مذکور، متغیرِ جنسیت و مقادیرِ آن مؤلفه ارتباط معناداری با یکدیگر داشتند.
کلیدواژه‌ها
کلیدواژه‌ها: زبان‌شناسی اجتماعی
لقب
جنسیت
هویت
گفتمان

عنوان مقاله English

A Sociolinguistic Study of Giving Nickname among the Students in Meshgin Shahr

نویسندگان English

B. Zandi 1
M.R. Tusi 2
B. Zandi 1
1 Professor of Linguistics; Payam Noor University, Tehran, Iran.
2 PhD Candidate in Linguistics; Payam Noor University, Tehran, Iran.
چکیده English


The present article deals with the study and analysis of the titles among the female and male students. Nicknames are those groups of informal names which in addition to the main names are added to a person. The data has been collected in sample volume of 60 girls and 60 boys in high schools. Totally 347 nicknames were extracted. After inserting the data into SPSS program by using dependent t test, the data were interpreted. The findings of the research showed that the nicknames were originated in four languages of Turkish, Persian, English and Arabic. In this component, we observed the vast application of Turkish language in giving a nickname (46.69 percent) by the male group and the vast application of Persian language by the female group (52.40 percent). From the perspective of identity (local, national and transnational), we also witnessed the high frequency of nicknames (42.54 percent) in the male groups to the local identity and the greatest number of belonging with (46.38 percent) of female nicknames to the national identity. From the aspect of reasons for giving nicknames (contemplation, affection, satire and no reason), in both male and female groups, we observed the high application (70.16 (male) and 53.61(female) contemplation. Finally, from the viewpoint of the intention of the nickname giver, we classified the nicknames under consideration into daily talks, media, taboo and religious ones. The general result was that in all mentioned components, there was a significant relation between the variable of gender and giving a nickname.

کلیدواژه‌ها English

Keywords: Sociolinguistics
Giving Nickname
gender
Identity
Culture of school
  • احمدی، محمدعزیز (1388). «لقب نمادی از هویت یا برچسبی از حقارت». انسان‌شناسی. ش 11. صص9-24.

  • پاک‌نهاد جبروتی، مریم (1381). فرادستی و فرودستی در زبان. تهران: گام نو.

  • پورعبدالله، محمدعلی (1374). «زبان عامیانه و ترجمۀ آن»، مترجم، ش 20. صص 56-63.

  • ترادگیل، پیتر (1376). زبان‌شناسی اجتماعی: درآمدی بر زبان و جامعه. ترجمۀ محمد طباطبایی. تهران: نشر آگه.

  • خانیکی، هادی (1383). «هویت و گفتمان‌های هویتی در ایران». هویت درایران (صص3 -21). به‌کوشش علی‌اکبر علیخانی. تهران: پژوهشکده علوم انسانی و اجتماعی جهاد دانشگاهی.

  • دهخدا، علی‌اکبر (1345). لغت‌نامه دهخدا. تهران: دانشگاه تهران.

  • حبی، اکرم؛ اسکندر فتحی‌آذر و بهمن محمدبخش (1389). «جهانی‌شدن و هویت‌های محلی و جهانی دانشجویان (مطالعۀ موردی: دانشگاه تبریز)». تحقیقات فرهنگی ایران. د3. ش2 (پیاپی 10). صص 101-121.

  • گافمن، اروینگ (1386). داغ ننگ (چاره‌اندیشی برای هویت ضایع‌شده). ترجمۀ مسعود کیانپور. تهران: نشر مرکز.

  • گل‌محمدی، احمد (1381). جهانی‌شدن، فرهنگ، هویت. تهران: نشر نی.

  • مدرسی، یحیی (1368). درآمدی بر جامعه‌شناسی زبان. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

    • Ahmadi, M. (2009). “Nickname as a symbol of  identity or label of humiliation”. Journal of Anthropology. No.11.Pp. 9-24.[In Persian].

    • Anderson, C. P. (1979). The Name Game. New York: Jove.

    • Anderson, J. (2007). The Grammar of Names. New York: Oxford University Press.

    • Bechar-Israeli, H. (1995). “From Bonehead to Clonehead: Nicknames, Play, and Identity on Internet Relay Chat”. Journal of Computer Mediated Communication. Vol. 1 (2). Retrieved October 1, 2017 from World Wide Web: https://www.mediensprache.net/archiv/pubs/2035.html

    • Burdová, V. (2009).“Student Slang”. Diploma Thesis. Masaryk University in Borno.

    • Busse, T. (1983). “Nickname usage in an american high school”. Names. Vol. 31. Pp. 300-306.

    • Crozier, W. R. & P. S. Dimmok (1999),“Name-calling and nicknames in a sample of primary school children”. British Journal of Educational Psychology. Vol. 69(4). Pp. 505–516.

    • Crystal, D. (1992). An Encyclopedic Dictionary of Language and Languages. Blackwell Publishers.

    • De Francisco, V. (1991). “The Sounds of silence: how men silence women in marital relations”. Discourse and Society. Vol. 2(4). Pp. 413-23.

    • De Klerk, V. & B. Bosch (1996).“Naming practices in the eastern Cape province of South Africa”.Names (forthcoming).

    • De Klerk, V. & B. Bosch (1997). “Nicknames of English adolescents in South Africa”. Names. Vol. 45(2). Pp. 101-118.

    • Dehkhoda, A. (1966). Dehkhoda’s Dictionary. Tehran: Tehran University. [In Persian].

    • Fasold, R. (1986). The Sociolinguistics of Society. Cambridge: Basil Blackwell.

    • Fathi Azar, E. (2010). “Globalization and local and global identities”. Cultural Studies. Vol. 3, No. 2. Pp. 101-121 (In Persian)

    • Glladkova, A. (2002). “The semantics of nicknames of the american presidents”.Proceedings of the 2002 Conference of the Australian Linguistic Society. Vol. 2. pp. 1-11.

    • Golmohammadi, A. (2002). Globalization, Culture, Identity. Tehran: Ney.[In Persian].

    • Guffman, E. (2007). Stigma, Notes on the Management of Spoiled Identity. Translated by :Masoud Kianpour .Tehran: Markaz. [In Persian].

    • Hornby, A. S. (1992). Oxford Advanced Learners Dictionary.Oxford: University Press.

    • Jespersen, O. (1964). Mankind, Nation, and the Individual. London: George Allen & Unwin

    • Khaniki, H. (2004). “Identity and identity related  discourses”. In Identity in Iran. Tehran: Humanities and sociological Institute of Jahad Daneshgahi.Pp. 3-21. [In Persian].

    • Kuranchie, A. (2012). “Students’ nicknames: their sources and effects on learning”. Journal of Education and Practice. Vol. 3. No. 14. Pp. 126-132.

    • Lakoff, R. (1975). Language and Woman's Place. NewYork: Harper and Row.

    • Leslie, P. L. & J. K. Skipper (1990), “Towards a Theory of Nicknames: A Case for Socio-Onomastics”. Names.Vol. 34. No. 4. Pp. 273-282.

    • Liao, Ch. Ch. (2006). “Linguistic analysis of nicknames of junior high school students”. Journal of Language and Linguistics. Vol. 5(1). Pp. 68–86.

    • Loyns, J. (1981). Language and Linguistics. Cambridge University Press.

    • Modarresi, Y. (1989). An Introduction to Sociolinguistics. Tehran: Institute for Humanities and Cultural Studies. [In Persian].

    • Morgan, J.; Ch. O'Neill & R. Harrè (1979), Nicknames: Their Origins And Social Consequences. London: Routledge and Kegan Paul.

    • Phillips, B. S. (1990). “Nicknames and Sex Role Stereotypes”. Sex Roles Vol. 23(5). Pp. 281-289.

    • Pourabdollah, M. (1995) . “Slang and it’s translation”. Journal of Translator. No.20.Pp. 56-63.[In Persian].

    • Reid, E. M. (1991). Electropolis: Communication and Community On Internet Relay Chat. Honours Dissertation. University of Melbourne.

    • Trudgil, P. (1997). Sociolinguistics: An Introduction to Language and Society.Translated by: Mohammad Tabatabaei .Tehran:Agah. [In Persian].

    • West, C. & D. Zimmerman (1977), “Woman’s Place in Everyday Talk: Reflections on Parent-Child Interaction. Social Problems. Vol. 24. Pp. 521-529.




 

جستارهای زبانی
دوره 8، شماره 7
زمستان 1396
صفحه 53-70