محدودیت‌های حضور خیشومی [n] در پایانۀ ریشۀ فعل ساده پس از افزودن وند گذشته‌ در زبان فارسی: نظریه بهینگی

نویسندگان
عالیه کرد زعفرانلو کامبوزیا 1
شبنم کابینی 2
اردشیر ملکی مقدم 3
1 دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده ادبیات و علوم انسانی- گروه زبانشناسی همگانی
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان شناسی همگانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشوری زبان شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
چکیده
هدف از این مقاله، بررسی ریشۀ فعل­های سادۀ زبان فارسی مختوم به خیشومی تیغه­ای [n] است و پرداختن به اینکه با افزودن وند گذشته­ چه نوع محدودیت­هایی بر خوشۀ پایانۀ هجای C0VC1C2 اعمال می­شود؛ به­عبارت دیگر، در ریشۀ فعل­های مختوم به خیشومی [n] با افزودن وند گذشته، چه محدودیت­های واج­آرایی بر خوشۀ پایانی صورت می­پذیرد. به­منظور پاسخ­گویی به این پرسش، از میان 397 ریشۀ فعلی بدون تکرار و بدون پسوند سببی­ساز، 22 ریشۀ فعل، اعم از یک، دو و سه هجایی، با ساخت هجای پایانی از نوع CVn+d بررسی شدند. محدودیت­های به­دست­آمده عبارت­اند از: 1. خوشه­هایی که عضو اول آن خیشومی تیغه­ای [n]باشد با هسته­های دارای مشخصۀ [+افراشته] محدودیت تولید دارند؛ به­عبارت دیگر، واکه­های افراشته نمی­توانند هستۀ هجایی واقع­شوند که خوشۀ پایانۀ آن از [nd] تشکیل شده­ باشد؛ 2. خوشه­هایی که عضو اول آن خیشومی لثوی [n]باشد با هسته­های دارای مشخصۀ [-افراشته] محدودیت تولید ندارند؛ 3. قاعدۀ «مانع» (blocking) از تولیدِ برون­داد­هایِ مشابه صورت­هایِ موجود در زبان جلوگیری می­کند. 4. اصل سلسله­مراتب ­رسایی در همۀ صورت­های فعلی ستاک گذشته رعایت شده ­است.


کلیدواژه‌ها
واژه­های کلیدی: زبان فارسی
نظریۀ­ بهینگی
محدودیت­های واج­آرایی
وند گذشته
ریشۀ فعل
خیشومی تیغه­ای [n]
موضوعات

عنوان مقاله English

Constraints of Nasal [n] Presence at the Coda of Simple Verb Root After adding past affix in Persian: Optimality Theory Approach

نویسندگان English

Alie Kord Zaferanloo Kambuziya 1
Shabnam Kabini 2
Ardeshir Maleki Moghaddam 3
1 Associate Professor in linguistics, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
2 MA in linguistics, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.
3 M.Phil. in linguistics, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.
چکیده English

The goal of this research is investigation of simple verbs root in Persian Language which coronal nasal [n] is their coda. We are going to see, which kind of constraints are acted on the nasal [n] in final cluster of C0VC1C2 as the first member. In other words, in simple verbs root that [n] is coda, after adding past affix, which kind of constraints are acted on final cluster? To this end, among 397 simple verbs root, without repeat and without causative affix, 22 monosyllabic, bi syllabic and tri syllabic verbs root that their final syllable was CVn+d were investigated. The resulted constraints are: 1) the clusters which their C1 is [n] never formed with one of the cores of [u, i]; in other words, high vowels cannot be the core of a syllable by final cluster [nd]. 2) Nasal [n] doesn’t change at the end of monosyllabic roots by mid and low cores; in other words, [-high] vowels can be the core of a syllable by final cluster [nd]. 3) Blocking rule prevents producing of the existing similar outputs in a language. 4) The sonority sequencing principle (SSP) is considered in all past stem forms of verbs.

کلیدواژه‌ها English

Key words: Persian Language
Optimality theory
Phonotactic constraints
Past affix
Verb root
Coronal nasal [n]
• Bijankhan, M. (2009). Phonology: Optimality Theory. 2nd Ed., Tehran: SAMT. [In Persian].
• Catford, J. (2004). A Practical Introduction to Phonetics. Oxford: Clarendon Press.
• Crystal, D. (2003). A Dictionary of Linguistics and Phonetics. 3rd ed. Oxford: Blackwell.
• Dehkhoda, A. (1993). Persian Dictionary. Dehkhoda Press Ins. [In Persian].
• Gouskova, M. (2004). “Relational Hietarchies in Optimality Theory: The Case of Syllable Contact”. Phonology. 21(2). Pp. 201-250.
• Hyman, L. M. (1975). Phonology: Theory and Analysis. New York: Holt, Rinehart and Winston. [In Persian].
• Jensen, J. (2004). Principle of Generative Phonology: An Introduction. Amesterdam: John Benjamin,s Publishing Co.
• Jensen, J. T. (1990). Morphology: Word Structure in Generative Grammar. Amsterdam: John Benjamins.
• Kambuziya, A. K. Z. & M. Zolfaghari Serish (2006). Sonority hierarchy principle in cvcc syllable of Persian. Humanities. Vol. 13(1). Pp. 107-122.
• Kambuziya, K. Z. A. & B. Hadian (2009). “Natural classes in Persian vowel”. Research in Persian Language & Literature. No.15. P.227-254. [In Persian].
• Kambuziya, K. Z. A. et. al. (2015), “Morpho-phonemic analysis of past stem in Persian”. Language Related Research. IQBQ. 6 (4).Pp. 201-228. [In Persian].
• Karampour, F. et. al. (2011), “Phonological Analysis of Modern Persian Irregular Verbs: An Optimality Approach”. Journal of Language Researches. Vol. 2. Issue 1. Pp. 51-82. [In Persian].
• Kenstowicz, M. (1994). Phonology in Generative Grammar. Cambridge: Blackwell Publisher, Ltd.
• Laver, J. (1994). Principles of Phonetics. Cambridge: Cambridge University Press.
• McCarthy, J. (2002). A Thematic Guide to Optimality Theory. New York: Cambridge University Press.
• Mirnejad, P. S. (2016). Learning Process of Different Types of Words in Persian Speaking Children: Lexical Morphology. Unprinted M. A. Thesis. Tarbiat Modares University. [In Persian].
• Prince, A. & P. Smolensky (1993). Optimality Theory: Constraint Interaction in Generative Grammar. Cambridge: MIT Press.
• Prince, A. & P. Smolensky (2004). Optimality Theory: Constraint Interaction in Generative Grammar. Blackwell Publishing Ltd. USA &UK.
• Roca, I. (1994). Generative Phonology. London & New York: Rutledge.
• Shaghaghi, V. (2007). An Introduction to Morphology. Tehran: SAMT. [In Persian].
• Tabatabai, A. (1997). Persian Simple Verb and Word-Formation. Tehran: University Press Center. [In Persian].
• Zolfaghari Serish, M. (2004). Phonological Analysis of Consonant Clusters in Persian. Unpublished M.A Thesis, Tarbiat Modares University.