دوره 9، شماره 5 - ( 1397 )                   جلد 9 شماره 5 صفحات 118-95 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشیار زبان و ادبیات فرانسه دانشکدۀ زبان‌ها و ادبیات خارجی دانشگاه تهران، تهران، ایران. ، falavi@ut.ac.ir
2- دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده:   (7417 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر بررسی گفتمان روایی در دو مجموعه داستان قصه­های مجید، نوشتۀ هوشنگ مرادی کرمانی، و کُرکهویجی، نوشتۀ ژول رونار فرانسوی است. با توجه به­ نظریه­های دومینیک منگنو دربارۀ تحلیل گفتمان بر آثار ادبی، پژوهشگران کوشیده­اند با تأکید بر عناصر درون­متنی، مواردی همچون ارتباط میان راوی و روایت­شنو، نوع گفته و نیز چندآوایی در روایت را در این دو اثر بررسی کنند. پرداختن به­ زندگی یک شخصیت نوجوان با الهام از زندگی نویسنده، به­کارگیری زبانی طنزآلود و همچنین واقع­گرا، دو اثر را به­نمونه­های مناسبی از داستان کودک و نوجوان تبدیل می­کند. در این پژوهش تلاش شده است تا با بهره­گیری از نظریۀ تحلیل گفتمان ـ که یکی از شیوه­های تحلیل متون ادبی و برخاسته از روش­های ساختارشناسانه و علوم زبانی و انسانی است و بر نقش گفته­پردازان و تعاملی بودن ارتباط میان آن­ها تأکید دارد ـ نشان دهیم چگونه شیوه­های هر نویسنده در روایت داستان و ترسیم موقعیت گفته­پردازی و وضعیت راوی، نوع گفتۀ تولیدی و چندآوایی در روایت، به­تفاوت­های قابل توجه در تولید نوع ادبی دو نویسنده منجر می­شود.
 
متن کامل [PDF 273 kb]   (1200 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: زبان شناسی
انتشار: 1397/9/24

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.