دوره 6، شماره 1 - ( 1394 )                   جلد 6 شماره 1 صفحات 172-153 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Safari A. Frame Semantics and LVC Alternation in Persian. LRR. 2015; 6 (1) :153-172
URL: http://lrr.modares.ac.ir/article-14-1067-fa.html
صفری علی. معناشناسی زمینه و تناوب فعل‌های مرکب در زبان فارسی. جستارهای زبانی. 1394; 6 (1) :172-153

URL: http://lrr.modares.ac.ir/article-14-1067-fa.html


استادیار زبان‌شناسی، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران
چکیده:   (4498 مشاهده)
در این مقاله با بررسی تناوب موضوعی برخی فعل‌های مرکب در زبان فارسی نشان می­دهیم چگونه یک توصیف مبتنی بر زمینه­های معنایی می­تواند به پرسش‌هایی در زمینه رفتار نحوی و ساخت‌های موضوعی مرتبط با این فعل‌ها پاسخ دهد. در زبان فارسی تعدادی از فعل‌های مرکب، می­توانند در تناوب سببی شرکت کنند. این فعل‌ها دارای گونه سببی و ضد سببی هستند. اما در برخی بافت‌ها، گونه ضد سببی پذیرفتنی نیست؛ در‌حالی‌که گونه سببی پذیرفتنی است. در این مقاله رفتار متفاوت این فعل‌ها را در بافت‌های مختلف در چارچوب نظریه «معناشناسی زمینه» (Vide. Fillmore & Atkins, 1992) توضیح داده و نشان می­دهیم این فعل‌ها با دو زمینه معنایی مرتبط هستند. همچنین با استفاده از مفهوم زمینه معنایی (Vide. Fillmore & Baker, 2010) نشان می­دهیم بر‌خلاف کریمی‌دوستان (2005) که معتقد است ساخت موضوعی فعل‌های مرکب به‌ وسیله عنصر غیر فعلی تعیین می­شود و نیز برخلاف عقیده فولی، هارلی و کریمی (2005) که مدعی­اند همکرد و عنصر غیر فعلی در تعیین ساخت موضوعی فعل‌های مرکب مؤثر هستند، ساخت موضوعی این فعل‌ها به‌ وسیله کل ساخت حاوی فعل تعیین می‌شود. 
متن کامل [PDF 296 kb]   (2394 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: زبان شناسی|معناشناسی
انتشار: 1394/1/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.