نااستواری زبان و بازتاب امر ناپدید در شعر ژاک دوپن: تأملی بر گفتمان شعری مدرن فرانسه

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : مقالات علمی پژوهشی

نویسندگان
زهره الوندکوهی 1
مرتضی بابک معین 2
لیلا شوبیری 3
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فرانسه، گروه دانشی زبان و فرهنگ ملل، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار و عضو هیئت علمی، گرایش زبان و ادبیات فرانسه، گروه تخصصی زبان فرانسه، دانشکده زبان‌های خارجی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد
3 استادیار و عضو هیئت علمی، گرایش علوم زبانی، گروه دانشی زبان و فرهنگ ملل، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
10.48311/lrr.2026.116568.1016
چکیده
ژاک دوپن، یکی از شاعران برجسته در شعر مدرن فرانسه پس از جنگ جهانی دوم، زبانی شاعرانه خلق کرد که با مفاهیم بنیادین گسست، ابهام و تنش میان حضور و غیاب بنیاد گذاشته می‌شود. این پژوهش با رویکردی پدیدارشناختی و با تکیه بر خوانش موشکافانۀ اشعار دوپن، نوآورانه به بررسی ناپایداری زبان، بدن‌مندی و سکوت فعال می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه شعر او از ساختارهای سنتی و تغزلی فاصله گرفته و گفتمان شعری مدرن را بازتعریف می‌کند. برخلاف مطالعات پیشین که عمدتاً بر گسست‌های زبانی یا زیبایی‌شناختی تمرکز داشتند، این مقاله با تلفیق پدیدارشناسی هایدگر، مرلو-پونتی و ساختارشکنی دریدا (différance، به تعویق انداختن)، زبان را به‌عنوان رخدادی وجودی تحلیل می‌کند که ناپایداری معنا را آشکار می‌سازد. یافته‌ها نشان می‌دهند که شعر دوپن، از طریق فروپاشی سوژه، مادیت زبان و سکوت به‌مثابه کنش، چالشی بنیادین در برابر سنت‌های شعری کلاسیک فرانسه به وجود آورده و به فهم عمیق‌تری از گفتمان شعری مدرن کمک می‌کند؛ جایی که زبان هم محل فقدان و هم امکان زایش دوباره است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

جستارهای زبانی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 22 فروردین 1405